Sunday, December 16, 2007

ဓည၀တီနိဂံုးရြာမ်ားသမိုင္းသာျခင္း အပိုဒ္ (၂၈) (၂၉) (၃၀) (၃၁)


(၂၈) ေျပာျပမည္ေလ၊ ေထြေထြရပ္ရပ္၊ ေမာင္ကၫႊန္၍၊ မွန္အမွားႏွင့္၊ စကားရပ္ကို၊ သိကတ္လီေယာင္၊ ေရာက္လာသူေလ၊ ပ်ိဳျဖဴမ်ားမွာ၊ ေရႊနားေထာင္ပါ၊ ျပည္ေဖာင္တလႊား၊ မ်ိဳးအစိုင္ေက၊ ရခိုင္သား႐ို႕၊ သိထားအပ္စြာ၊ အဖိုးတန္၍၊ ကဲလြန္ျမင့္ေက၊ က်င့္ေျခာက္ျဖာကား၊ ဦးစြာသိအပ္၊ ကိုးကြယ္ရာသည္၊ ဘာသာရပ္ႏွင့္၊ ေနာက္ထပ္တျဖာ၊ လူမ်ားစြာ႐ို႕၊ က်မၼာဖို႔ရီး၊ တပ္လိမၼာေက၊ ပညာရီးတည္း။ တသီးထိုမွ၊ စာရိတၱႏွင့္၊ ေဘာဂဓနံ၊ မ်ားျပည္သူေလ၊ လူထိုမွ်မွာ၊ ျပည္၀ရန္ျဖင့္၊ တဖန္ေနာက္ဆံုး၊ လူအားလံုးလွ်င္၊ စည္းလံုးညီၫြတ္၊ က်င့္ေျခာက္ေထြလွ်င္၊ တည္ၾကည္လတ္ေသာ္၊ မခၽြတ္မွန္စြာ၊ ျပည္မ႑ိဳင္မွာ၊ ရခိုင္သား႐ို႕၊ ႀကီးပြားလာမည္၊ သို႔ျဖစ္သည္ေၾကာင့္၊ ျပန္လည္တ၀၊ က်ဥ္းမက်ယ္ေက၊ အလယ္လတ္ျဖင့္၊ ထပ္ေျပာျပမည္၊ ဗုဒၶဘာသာ၊ လူမ်ားစြာလွ်င္၊ မွတ္ပါတိက်၊ က်မ္းအလာကို၊ ၫႊန္းပါရမူ၊ စရဏဓာနံ၊ ပူစိတံဟု၊ ေဟာျပန္မယြင္း၊ ၀ဋ္တဏွာကို၊ လြတ္ကြာကင္းေအာင္၊ က်င့္ျခင္းတမူ၊ သဒၶါျဖဴျဖင့္၊ အလွဴပီးျခင္း၊ လက္ဦးေမွ်ာ္၍၊ ပူေဇာ္ျခင္းဟု၊ လိုရင္းသံုးတန္၊ ပရိကံလွ်င္၊ ဟိျပန္ေသာ္အား၊ က်မ္းဆိုညီေက၊ ရွိဖ်ားအစ၊ ပူေဇာ္ဟန္ေလ၊ မွန္သေဖာကို၊ ကၽြန္ေျပာျပမည္။ သာစြၿမိဳင္ၿမိဳင္၊ နာမလွိဳင္ေက၊ ရခိုင္ျပည္တြင္း၊ အမ်ားလူ႐ို႕၊ ၾကည္ျဖဴျခင္းျဖင့္၊ ၿမိဳ႕တြင္းေတာရြာ၊ ေစတနာႏွင့္၊ တည္ခါဟိျငား၊ အစားစားေက၊ ႐ုပ္ပြားေစတီ၊ ေမြသရီကို၊ စံုညီ႐ိုက်ိဳး၊ နဖူးျပင္မွာ၊ လက္တင္မိုးလို႔၊ ရွိခိုးေသာခါ၊ ကိုးပါးဂုဏ္ကို၊ အာ႐ံုမွတ္လို႔၊ ခိုးအပ္ပါေရ။ ေထာင္ရာမ်ားျပား၊ ေမြသရီေက၊ ေစတီမ်ားလွ်င္၊ ဗုဒၶျမတ္စြာ၊ သာသနာကို၊ ရွည္ၾကာစီမႈ၊ သက္ဟိပင္ေလ၊ သွ်င္ဘုရားကို၊ ကိုယ္စားျပဳဟု၊ ၫႊန္႔ႏု႐ိုေသ၊ စိတ္ဘ၀င္မွာ၊ ထင္ေအာင္ပြားေက၊ ထားသင့္ေပေရ။ ေနာင္၀ယ္တပါး၊ သံုးရပ္ဘံု၀ယ္၊ ဂုဏ္ျဒပ္ႏွင့္၊ အျမတ္ထားေက၊ တရားသံဃာ၊ ထြတ္ျမတ္စြာကို၊ ပူဇာ၀ႏၱ၊ ဆယ္ေခ်ာင္း႐ံု၍၊ လက္စံုမိုးေက၊ ရွိခိုးၾကလည္း၊ ဓမၼ၏ဂုဏ္၊ သံဃာဂုဏ္ကို၊ လွနဂိုေလ၊ ပ်ိဳေမ႐ို႕မွာ၊ ရွိခိုးပါေႏွာင္း။ အရာတရပ္၊ ေက်းဇုဟုန္ႏွင့္၊ ဂုဏ္ႀကီးျမတ္၍၊ အထြတ္တင္ၾက၊ အနႏၱဟု၊ မိဘဆရာ၊ ေနာက္တျဖာေလ၊ သက္၀ါႀကီးလတ္၊ သီလျဖဴ၍၊ အယူျမတ္ႏွင့္၊ ေျဖာင့္မတ္စိတ္၀င္၊ သူေတာ္စင္ကို၊ လူသွ်င္အေပါင္း၊ လက္ဆယ္ျဖာကို၊ ထိပ္မွာမိုးေက၊ ရွိခိုးေကာင္းေရ။ တေၾကာင္းမွတ္ဖြယ္၊ ဒါနဟူေက၊ ပီးလွဴျခင္းကို၊ ယွင္းဦးမည္ေလ။ လွဴဖြယ္၀တၳဳ၊ အစုစုကား၊ အႏုဂါမိ၊ ၿမီေအာက္ယံမွာ၊ ျမႇဳပ္ႏွံဟိေက၊ ႀကီးဘိေရႊအိုး၊ ပမာဖန္ေက၊ ပံုစံမ်ိဳးသို႔၊ ေကာင္းက်ိဳးၾကံ့ခိုင္၊ ဘ၀ကြယ္၍၊ သေခၤ်ျခားလည္း၊ ေဖာ္စားႏိုင္ေရ။ သို႔စိုင္ျဖစ္ၿပီး၊ ေစတနာႏွင္၊ သဒၶါၿဖိဳးမွ၊ အက်ိဳးႀကီးမည္၊ တသီးမွတ္ၾက၊ စြန္႔ၾကဲလွဴေက၊ ဟူသမ်ကား၊ ကမၼာ၀ါစရ၊ က်မ္းကျပဆို၊ ထိုကုသိုလ္လွ်င္၊ မဂ္ကိုမဆိုက္၊ ကာမဟူေက၊ ဘံုဆယ့္တစ္မွာ၊ ဖတ္ရစ္ခါခါ၊ ႐ုပ္ႏွင့္နာမ္လွ်င္၊ ဖန္ဖန္ထပ္လို႔၊ ျဖစ္တတ္ပါေရ။ သို႔ပါသို႔ျငား၊ ဒါနဟူေက၊ အလွဴမ်ားကို၊ ပီးျငားေသာခါ၊ သံသရာလွ်င္၊ တိုပါစီေၾကာင္း၊ ျပည္နိဗၺဴကို၊ ဆုယူေညာင္းလို႔၊ ေတာင္းကတ္ရမည္။ မလဲြရန္ေက၊ နည္းမွန္က်ဖို႔၊ ေျပာရေရေႏွာင္း။ ေနာင္၀ယ္တ၀၊ စရဏကို၊ ေျပာျပဦးမည္၊ သတိေဆာင္၍၊ ေမာင္စကားကို၊ ေထာင္နားတည္ပါ။ ေထြေထြျပားျပား၊ ကမၻာသူေလ၊ လူအမ်ား႐ို႕၊ ကိုးစားအပ္ရာ၊ အျဖာျဖာႏွင့္၊ ဘာသာကဲြၾက၊ စိတ္အယူမွာ၊ မတူၾကဘဲ၊ ဗုဒၶေဟာၾကား၊ ဓမၼခန္ႏွင့္၊ က်မ္းဂန္မ်ားကို၊ ယံုစားတံုထ၊ တခ်ိဳ႕သူေလ၊ လူ႐ို႕ကလွ်င္၊ ဗုဒၶအယူ၊ တခ်ိဳ႕သူမွာ၊ အယူျခားျပန္၊ ခရိယာန္ဟု၊ ဟိျပန္တံုထ၊ ထိုသည္လူ႐ို႕၊ ယူအဆကား၊ ထာ၀ရေခၚ၊ နာမေက်ာ္သည္၊ ပုဂၢိဳလ္သခင္၊ ဘုရားသွ်င္လွ်င္၊ ၿမီျပင္ကမၻာ၊ အဏၰ၀ါႏွင့္၊ မ်ားစြာလူသား၊ လယ္ကြင္းျပင္ေက၊ ျမင္းဆင္က်ားက၊ ကၽြဲႏြားမက်န္၊ တိရိစၦာန္ေက၊ ပိုးႏွံကစ၊ ဤကမၻာမွာ၊ ျမင္ကာတြိေက၊ ဟိသမ်ကို၊ ထာ၀ရတြင္၊ တန္းခိုးသွ်င္က၊ ျပဳပ်င္ဖန္ဆင္း၊ က်င့္အယူေလ၊ အမူေစာင္းေက၊ မေကာင္းျခင္းႏွင့္၊ ေကာင္းျခင္းအရာ၊ အျဖာျဖာကို၊ သူသာပိုင္ေျမာက္၊ ျပစ္မ်ားဖ်င္ကို၊ သူလွ်င္ေဖ်ာက္က၊ ၿပီးေပ်ာက္ေတာ့သည္၊ ကမၻာျပင္ကို၊ အသွ်င္ျမတ္မွာ၊ စိုးလတ္ေတဟု၊ ယံုၾကည္လက္ခံ၊ သက္၀င္သူ႐ို႕၊ အယူမွတ္ေက၊ ဟိကတ္ျပန္ေရ။ တဖန္ထိုမွ၊ တခ်ိဳ႕လူ႐ို႕၊ ယံုၾကည္ၾကသည္၊ ဗုဒၶဘာသာ၊ စိုင္အလာမွာ၊ ခိုင္မာယူၾက၊ စရဏဟု၊ သိၾကတံုလစ္၊ အက်င့္ပင္လွ်င္၊ ဘုန္းသွ်င္ျဖစ္လို႔၊ က်င့္ထိုက္က်င့္ရာ၊ ေကာင္းျမတ္စြာကို၊ ကိုယ္သာက်င့္က၊ အက်ိဳးမြန္ကို၊ ကိုယ္ခံရလို႔၊ ကိုယ္ကဆိုးျပန္၊ အျပစ္ဒဏ္ကို၊ ကိုယ္ခံစျမဲ၊ ဘံုေလာကီေလ၊ ဌာနီထဲမွာ၊ ငရဲၿပိတၱာ၊ သူရကာႏွင့္၊ ေဒ၀ါမႏုႆ၊ အ႐ူပေက၊ ႐ူပတြင္ျပန္၊ အသည္ညံႏွင့္၊ နိဗၺာန္သို႔တိုင္၊ ခရီးသြင္သို႔၊ ဘုန္းသွ်င္႐ို႕က၊ မပို႕ႏိုင္ပါ။ က်င့္စိုင္မ်ိဳးမ်ိဳး၊ ေကာင္းအဆိုးတြင္၊ ေကာင္က်ိဳးလိုလွ်က္၊ လူ႕ရပ္ေဘာင္မွာ၊ ေကာင္းေယာင္က်င့္ေသာ္၊ ႀကီးျမင့္ခ်မ္းသာ၊ အလီလီေက၊ စည္းစိမ္ျမတ္ကို၊ ရအပ္ပါေရ။ အရာတခ်က္၊ အက်ိဳးပ်က္ေအာင္၊ ဆိုးညႇက္လွစြာ၊ က်င့္ေသာခါတြင္၊ ဆိုးစြာျပစ္ဒါဏ္၊ ဆိုးက်င့္မူေသာ္၊ လူခပဲမွာ၊ ဆင္းရဲခံဟု၊ ျပၫႊန္ၿပီးေထြ၊ ေစာဗုဒၶာက၊ ႃမြက္ခါၾကားေက၊ ေဟာထားေရေလး။

(၂၉) ေဟာထားမေယတံုျငား၊ က်င့္အပ္ပါေက၊ ေၾကာင္းရာမ်ားကို၊ ရပ္ထားၿပီးမွ၊ က်မၼာရန္ေလ၊ ဆိုဟန္ခန္းကို၊ ဆန္းလို႔ျပမည္။ ရကၡမ႑ိဳင္၊ အႏြယ္ယိုင္ေက၊ ရခိုင္မ်ိဳးသား၊ တခ်ိဳ႕သူေလ၊ လူအမ်ား႐ို႕၊ သိၾကားျဗဟၼာ၊ အသူရာႏွင့္၊ ျပည္ရြာေစာင့္တတ္၊ မ်ိဳးစိုင္လာေလ၊ ႐ိုးရာနတ္ကို၊ မခၽြတ္ဧကန္၊ လူမ်ားစြာ၏၊ က်မၼာမႈကို၊ ျပဳကတ္ျပန္ဟု၊ အၾကံလဲႊမွား၊ မိစၦာညာဏ္ႏွင့္၊ ျမင္ဟန္မ်ားကို၊ ပါယ္ထားၿပီးေက၊ အယူမွန္ကို၊ တဖန္လိုက္လို႔၊ လုပ္ထိုက္ေပေရ။ အကယ္မုခ်၊ က်မၼာရန္ေလ၊ ရင္းခံမ်ားကို၊ ၫႊန္ၾကားရမူ၊ မ်ားလွသူငါ၊ ဤခႏၶာကို၊ ေလးျဖာဓါတ္စု၊ မေဖာက္ျပန္ေအာင္၊ ေထာက္ကန္ျပဳ၍၊ ဥတုအဟာရ၊ အီးအပူလွ်င္၊ ညီတူမ်၍၊ ေပါင္းၾကစပ္ခါ၊ ကမၻာသူေလ၊ လူအမ်ားမွာ၊ ျဖစ္ပြားလာေသာ္၊ လိုရာတလီ၊ ပထ၀ီကို၊ ကူညီႏိုင္ထ၊ အျဖာျဖာေက၊ အဟာရႏွင့္၊ ျပည့္၀ညီစြာ၊ ဓါတ္အစာကို၊ ခ်ိန္ခါနိည၊ မမုန္းေအာင္ပင္၊ သံုးေဆာင္ၾက၍၊ ပါစကပူဓါတ္၊ အစာအိမ္တြင္၊ ဖ်က္ၿခီလတ္ေသာ္၊ အဖတ္ညစ္ေၾက၊ ေရာက္တခ်ိဳ႕မွာ၊ ေအာက္သို႔လည္လွ်က္၊ အရည္က်န္လစ္၊ ဓါတ္ခိုးျပန္ေသာ္၊ သြီးသန္ျဖစ္လို႔၊ သားတစ္႐ိုးရီ၊ အျခင္ဆီသို႔၊ တူညီသီးသီး၊ ၀ါေယာေမွ်ာင္၍၊ ပို႕ေဆာင္ပီးက၊ ထြားႀကီးသန္မာ၊ ကိုယ္ခႏၶာ၏၊ က်မၼာမႈသည္၊ မွန္မခၽြတ္ေက၊ ျဖစ္တတ္ေပေရ။ ဆိုမည္ေနာက္ထပ္၊ လွစပါယ္ေလ၊ ပ်ိဳေမမ်ားမွာ၊ ေထာင္နားခ်ပ္ပါ၊ စိတ္ဓါတ္ခ်မ္းသာ၊ ကိုယ္က်မၼာေအာင္၊ ျပည္ရြာအတြင္း၊ ေက်ာင္းကန္သိမ္ေက၊ အိမ္ျခံ၀င္းႏွင့္၊ ၿမိဳ႕တြင္းျပည္ရြာ၊ ေၾကာင္းဇခၤါႏွင့္၊ နီရာမႄကြင္း၊ ရခိုင္ျပည္ေလ၊ နယ္စက္ကြင္းမွာ၊ ခပင္းသွ်င္လူ၊ ျမင့္ျမတ္ျပန္ေက၊ ညာဏ္အသိႏွင့္၊ သတိမူ၍၊ အတူတကြ၊ သန္႔ယွင္းေယာင္လွ်င္၊ လုပ္ေဆာင္ၾကေသာ္၊ မုခ်အကယ္၊ ဤေၾကာင္းရာလွ်င္၊ က်မၼာျခင္းမွာ၊ အရင္းတည္လို႔၊ ေယွာင္ဖြယ္တတန္၊ အမွည့္လြန္ေက၊ သီးႏွံအမ်ား၊ ထိုအစာကို၊ ပါယ္ခြာယွားလို႔၊ မစားအပ္ပါ။ ပုတ္သိုးမွိန္၍၊ ညႇိန္အနံ႕ကို၊ စြန္႔လႊတ္ခြာ၍၊ ၀ီးစြာေယွာင္ယွား၊ မသန္႔ရာမွာ၊ ျဖန္႔ကာထားေက၊ ယင္နားအစာ၊ ေယွာင္သင့္ပါေရ။ ယင္ေၾကာင့္သာလွ်င္၊ ေရာဂါညႇက္မွာ၊ ကူးစက္ေတေႏွာင္း။ တသြယ္ေနာက္မွာ၊ သက္ခႏၶာလွ်င္၊ ရွည္ၾကာသမ်၊ ထဲဘ၀င္မွာ၊ စဲြ၀င္ၾကဖို႔၊ ေျပာျပဦးမည္၊ သတိေဆာင္၍၊ ေမာင္စကားကို၊ ေထာင္နားတည္ပါ။ ေၾကာက္ဖြယ္တပါး၊ တေညာင္ေညာင္ႏွင့္၊ ျခင္ေကာင္မ်ားလည္း၊ လူသားအႏၱရာယ္၊ ျခင္ကိုက္မူလွ်င္၊ အပူမ်ား၍၊ ဖ်ားတတ္ေတဇု၊ ရွိ၀ယ္ကာလ၊ ေပါရဏျဖင့္၊ ေျပာၾကတံုလစ္၊ လူမ်ားဖ်င္ကို၊ က်ား၀င္ကိုက္ေသာ္၊ ေျပာင္းလစ္ခႏၶာ၊ တေယာက္သာလွ်င္၊ သီကာပ်က္ဆံုး၊ ျခင္ကိုက္ေခ်ေသာ္၊ တျပည္လံုးလ်င္၊ သီဆံုးရသည္၊ သက္ႀကီးအို႐ို႕၊ ဆိုစကားကို၊ မွတ္သားေပေႏွာင္း။ ဤသည္ေကာင္းရပ္၊ ဂုသံခါလွ်င္၊ ဆိုကာထားေက၊ စကားရပ္ႏွင့္၊ ထပ္လို႔တသြယ္၊ နားေထာင္သူေက၊ လူအမ်ားကို၊ ေျပာၾကားမည္ကား၊ ျမင့္ရွည္ႏွစ္တာ၊ ရွိအခါတြင္၊ သာယာလွပ၊ ျမေရာင္ဆိုင္း၍၊ ေတာင္စိုင္၀ိုင္းေက၊ တိုင္းရကၡတြင္၊ မ်ားလွလူသွ်င္၊ ထဲဘ၀င္မွာ၊ မရႊင္မပ်၊ ပဒုမၼာေလ၊ ရီႊၾကာပန္းကို၊ နီလွမ္းၾကေယာင္၊ ရွိကတမံု၊ ခါတဖံုလွ်င္၊ မၾကံဳစဖူး၊ ရာဇ၀င္မွာ၊ စာတင္ဟိေက၊ မတြိဖူးဘဲ၊ အက်ဴးအလြန္၊ ျခင္ဖီးရန္ေၾကာင့္၊ သီလြန္ပ်က္ျပဳန္း၊ မ်ိဳးရခိုင္ေလ၊ တစိုင္လံုးပင္၊ ကုန္ဆံုးမတတ္၊ ေၾကာင္းျခင္းရာကို၊ ေနာင္လာမွတ္ရန္၊ သိအပ္စင္စစ္၊ ျပကၡဒိန္မွာ၊ ရက္ခ်ိန္ကိုက္၍၊ သကၠရာဇ္ေကာဇာ၊ ကိန္းသခၤ်ာလွ်င္၊ ကိုးရာျပည့္လစ္၊ ေၾကာက္ေကာင္းဖြယ္ႏွင့္၊ ထိုသည္ႏွစ္တြင္၊ ေမွာင္မိုက္မဲမႈန္၊ မိုးပစၥံဳေက၊ အဟုန္ျပင္းျပ၊ ခါမက်န္ေအာင္၊ ရြာသြန္ခ်၍၊ တြင္းစကုန္းေျမာင္၊ ရီေဖာင္ေဖာင္ႏွင့္၊ ၀ါေခါင္မာသ၊ ဆန္းစႀကိမ္ေက၊ ခ်ိန္ကာလတြင္၊ အစျပဳျပန္၊ ျခင္၏ရန္ေၾကာင့္၊ ေရာဂႏၱာရ၊ ရခိုင္ျပည္ေလ၊ နယ္သီးသီးမွာ၊ ကပ္ႀကီးက်လို႔၊ ဒုကၡမ်ားစြာ၊ ဖ်ားႀကီးနာေၾကာင့္၊ သီရြာေျပာင္းရ၊ ပ်က္စီးသူေလ၊ ဟူသမွ်ကို၊ ရာဇမင္းသား၊ မတ္မ်ားစြာႏွင့္၊ ျပည္ရြာလွည့္ေျမာက္၊ ေရႊပီျပင္မွာ၊ မွတ္တင္သြင္းေက၊ စာရင္းေကာက္ေသာ္၊ သီေပ်ာက္သူမွန္၊ တသိန္းလြန္၍၊ ေက်ာ္ျပန္ႏွစ္ေသာင္း၊ ေလးေထာင္ကယ္ေက၊ ႏွစ္ဆယ္ေျမာက္၍၊ ေလးေယာက္ေဆာင္းဟု၊ ရွိေဟာင္းပီစာ၊ ျမဒိုးေ၀၏၊ ရြီးသည့္က်မ္းမွာ၊ ၫႊန္းလို႔ပါေရ။ ထိုခါကာလ၊ ဖ်ားနာသူေက၊ ဟူသမ်၏၊ ျဖစ္ရတံုလစ္၊ အရင္းခံေက၊ မွန္သနစ္ကို၊ စီးစစ္ရေယာင္၊ ေပၚထြန္းေအာင္ဟု၊ ညာဏ္ေရာင္ထြန္းၿပီး၊ ဓါတ္၀ိဇၨာေလ၊ ဆရာႀကီးကို၊ ေခၚၿပီးတလီ၊ မင္းရာဇာမွာ၊ အာဏာမွတ္၍၊ စမ္းသပ္စီေသာ္၊ ဂမၻီသကာ၊ သမားေတာ္ဟု၊ ေက်ာ္တေယာက္ေက၊ ပါေမာကၡလွ်င္၊ ၿမိဳ႕ျပေတာရြာ၊ အျဖာျဖာတြင္၊ ျမတ္စြာပတ္လွည့္၊ ဖ်ားျခင္းဟန္ႏွင့္၊ သြီးသံ႐ို႕ကို၊ စမ္းလို႔ၾကည့္လွ်င္၊ ပူ၍ဖ်ားျခင္း၊ ငန္းဖ်ားျခင္းႏွင့္၊ အတြင္းအူေရာင္၊ အပူေဆာင္၍၊ အာေခါင္ကဲြျပတ္၊ ဓါတ္အာကာလွ်င္၊ ပတ္ကာဆီးေက၊ အအီးပတ္လို႔၊ ဖ်ားလတ္ျခင္းသည္၊ ဧက၀ုတ္ေက၊ မဟုတ္ေခ်ဘဲ၊ ဤသည္ေရာဂါ၊ လကၡဏာမွာ၊ တျဖာကဲြထ၊ မ်ားေသာသူေက၊ ဟူသမွ်တြင္၊ ဒဟေတေဇာ၊ တြင္းသ႑ာန္မွာ၊ လြန္ျပန္႔ေျပာ၍၊ အေၾကာတြန္႔ခါ၊ ကိုယ္ခႏၶာလွ်င္၊ လြန္စြာတုန္ၿပီး၊ ႏွလံုးအိမ္မွာ၊ ခံကာေထာင္းေက၊ ေဂါင္းလည္းညီးလို႔၊ ရွည္၀ီးၾကာတင္၊ ရွိဆရာ႐ို႕၊ သညာထားေက၊ ငွက္ဖ်ားတြင္ေရ။ သို႔စင္မွန္လွ၊ လကၡဏာကို၊ ရွာကာတြိေက၊ တိအက်ျဖင့္၊ သိရေသာခါ၊ သိန္းေသာင္းခ်ီ၍၊ ျခင္ရြီမ်ားကို၊ ဖမ္းထားပါ၍။ ေရာဂါစမ္းသပ္၊ ရက္မေယွာင္ဘဲ၊ ျခင္ေကာင္မ်ားကို၊ ခဲြျခားလတ္ေသာ္၊ မခၽြတ္မွန္ဘိ၊ သိန္းေသာင္းခ်ီ၍၊ ျခင္ရြီမ်ားမွာ၊ ငါးမ်ိဳးတြိေရ။ မွတ္သိအပ္ရာ၊ ျခင္ငါးျဖာလွ်င္၊ ျခင္၀ါျခင္ေစာက္၊ ျခင္ေျပာက္ျခင္က်ား၊ ျခင္ကုလားဟု၊ ခဲြျခားတံုျပန္၊ ပံုသ႑န္ႏွင့္၊ ကိုက္ျပန္ကာလ၊ ျခင္မ်ားစြာ၏၊ သဘာ၀ကို၊ ေဖာ္ျပဦးမည္၊ အမ်ားခင္မွာ၊ နားဆင္လတ္ေက၊ မွတ္ကတ္ေပေႏွာင္း။ ဆိုမည္တေထာက္၊ ျခင္ေစာက္ေကာင္မွာ၊ ႏွာေရာင္ေကာက္လို႔၊ ၿခီေထာက္ကားရွည္၊ သူ႕ကိုယ္ထည္မွာ၊ နည္းငယ္ၫိုလွ်က္၊ ကိုက္လတ္က်င္ေသာ္၊ ေနာက္ထင္ျမင့္၍၊ ေဂါင္းဖက္နိမ့္ခါ၊ လူမ်ားကိုယ္က၊ သြီးကိုႏႈတ္၍၊ စုတ္တတ္ပါ၍၊ သူ႕မွာပါလတ္၊ ေဂါင္းေအာက္၀ယ္တြင္၊ အရည္အိပ္ေက၊ အဆိပ္ဓါတ္ေၾကာင့္၊ မခၽြတ္မွန္စြာ၊ ငွက္ဖ်ားနာလွ်င္၊ ျဖစ္ပါရသည္။ ေလးျဖာက်န္ေက၊ ျခင္ရန္မ်ားကို၊ ေျပာၾကားမည္ေႏွာင္း။ ေၾကာက္ဖြယ္ေကာင္းစြာ၊ ဖ်ားအနာကို၊ မ်ားစြာျဖစ္တတ္၊ ညင္သာသာႏွင့္၊ ျခင္၀ါဟပ္၍၊ ကိုက္လတ္ေသာခါ၊ သူ႕မူရာတြင္၊ ေဂါင္းမွာျမင့္ဘိ၊ ၿခီေထာက္သြင္ေက၊ ေနာက္တြင္နိမ့္လို႔၊ က်န္ဟိထိုေနာက္၊ လူ႕ခႏၶာမွာ၊ သြီးလာေသာက္ေက၊ ျခင္ေျပာက္ျခင္က်ား၊ မဲေရာင္ထင္ေက၊ ျခင္ကုလား႐ို႕၊ ကိုက္ျငားၾကျပန္၊ ဖ်ားအနာမွာ၊ မ်ားစြာခိုက္လို႔၊ မျဖစ္တန္လည္း၊ ပူလြန္ႀကီးစြာ၊ ငွက္ဖ်ားပါေက၊ သူနာကိုယ္၌၊ ဂုသံဆိုေက၊ ထိုျခင္ညစ္႐ို႕၊ လာကိုက္ၿပီးေနာက္၊ က်မၼာသူေလ၊ လူတေယာက္ကို၊ ကိုက္ေဖာက္ေသာခါ၊ ငွက္ဖ်ားနာလွ်င္၊ ျဖစ္တတ္ပါေရ။ က်ားထက္ပင္ေလ၊ ျခင္ရန္ဖီးမွာ၊ ႀကီးလတ္ေတဟု၊ ရွိ၀ယ္အခါ၊ ညာဏ္ေရာင္၀ါႏွင့္၊ ဆရာေပၚထြန္း၊ မင္းဘုရင္ကို၊ ေလွ်ာက္တင္ခန္း၀ယ္၊ က်ယ္၀န္းမ်ားလြန္၊ ျခင္၏ရန္ေၾကာင့္၊ ဖ်ားျပန္ကုန္ၾက၊ လကၡဏာကို၊ ခဲြကာျခား၍၊ ရြီးသားျပလို႕၊ ေရာက္ၾကနားခံ၊ ေမေႏွာင္းစြန္႐ို႕၊ သိတန္သမွ်၊ အနည္းငယ္လွ်င္၊ သံေခပျဖင့္၊ ေျပာျပလိုက္ေတ။ ေပါင္းသဟာေလ၊ လာသမ်႐ို႕၊ မွတ္ၾကေပ၍၊ ျမဲေထြနိစၥ၊ ျခင္ဆိုးရန္ကို၊ မက်န္ႄကြင္းေအာင္၊ ႏွိမ္ႏွင္းၾကဖို႔၊ ရြာစရြာဖ်ား၊ ရီပုတ္ဆိုင္ေက၊ အင္းအိုင္မ်ားႏွင့္၊ အိမ္နား၀ဲယာ၊ ရီ၀တ္ရာကို၊ ညီညာတူကြ၊ လုလႅသန္၍၊ အားခြန္စိုက္ေက၊ ဖို႔ပစ္ရမည္။ ထိုမွတျခား၊ အမိႈက္ပံုႏွင့္၊ ေတာျခံဳမ်ားလည္း၊ ျခင္ပြားတတ္ေတ။ အိမ္တြင္းျပင္ကို၊ သန္႔စင္ျငားေအာင္၊ လုပ္ထားေပမွ၊ ကုေဋကုဋာ၊ ျခင္မ်ားစြာလ်င္၊ မ်ိဳးပါလည္းတုံး၊ ျပည္ႏိုင္ငံမွာ၊ မက်န္ျပဳန္းမွ၊ အားလံုးခ်မ္းသာ၊ လူတကာလွ်င္၊ က်မၼာလိမၼည္။ ဤေၾကာင္းရာေလ၊ မွာစကားကို၊ ထားၿပီးေကလွ်င္၊ ေနာက္၀ယ္ထပ္မံ၊ လုပ္သင့္ရန္ကို၊ အကၽြန္ေျပာမည္။ အမ်ားသူေလ၊ ျဖဴႏွမ႐ို႕၊ မွတ္ၾကေပေႏွာင္း။ ေလးေထြသမုတ္၊ ဓါတ္ခႏၶာေလ၊ မဟာဘုတ္႐ို႕၊ ေဆာင္ငုတ္ပ်က္ခါ၊ ျဖစ္ပြားရာႏွင့္၊ သီတာခုလွ၊ အီးတမူေက၊ ပူတ၀ျဖင့္၊ ပကၠရဏ၊ ကကၡလဟု၊ စီးက်ယိုစြာ၊ ေတာင့္တင္းမာသည္၊ ေရာဂါေထြျပား၊ ႐ုပ္ခႏၶာမွာ၊ ျဖစ္လာျငားေသာ္၊ မမ်ားမလြန္၊ သင့္ေတာ္တန္ရန္၊ စီမံျပဳျငား၊ ေျခာက္ရသာႏွင့္၊ ၾသဇာေလာင္းေက၊ ဆီေကာင္းစားလို႔၊ လွည္းလားအညီ၊ ဆယ့္ႏွစ္လီေက၊ ရာသီဥတု၊ အာဂႏၱဳႏွင့္၊ အာယု၀ဃုဏ၊ ဟာယနဟု၊ ကာလရက္တာ၊ ခ်ိန္အခါတြင္၊ လိုရာေထာက္ထား၊ ဆီးမရေသာ္၊ အစာမ်ားႏွင့္၊ ကုစားကတ္ပါ၊ ကိုယ္ခႏၶာလွ်င္၊ က်မၼာလိမၼည္၊ ရွိသူမြန္႐ို႕၊ က်မ္းဂန္မ်ားမွာ၊ ၫႊန္းထားေရေလး။

(၃၀) ၫႊန္းထားမေယတျဖာ၊ ရွိကိုဆန္းလို႔၊ တခဏ္းမွာလ်င္၊ ၀ံသာႏြယ္ယိုင္၊ မ်ိဳးအစိုင္ေက၊ ရခိုင္ျပည္ဖြား၊ ႀကီးအငယ္ႏွင့္၊ ေမာင္မယ္မ်ား႐ို႕၊ အားထားစရာ၊ တတ္ပညာကို၊ ႀကီးစြာလုလႅ၊ ဇဲြစိတ္ထူ၍၊ သင္ယူၾကဖို႔၊ ေမာင္ကေျပာမည္။ သေဖာနား၀င္၊ ရွိခိုးတြင္၀ယ္၊ အယင္စလတ္၊ အကၡရာႏွင့္၊ စာအတတ္ကို၊ သင္အပ္ေတာ့သည္။ ေၾကာင္းတမည္ကို၊ နည္းငယ္သြင္းလို႔၊ ယွင္းလင္းမည္ကား၊ ျပန္႔က်ယ္လွစြာ၊ ဤကမၻာတြင္၊ ျပည္ရြာသတ္မွတ္၊ နီထိုင္သူေလ၊ လူစိတ္ဓါတ္၏၊ အမွတ္သညာ၊ ထိုအရာသည္၊ ရွည္စြာမခံ၊ ႏွစ္လတာေလ၊ ျမင့္ၾကာေရာက္ေက၊ မိေပ်ာက္ျပန္၍၊ ဖိုးတန္လွစြာ၊ သမိုင္းလာႏွင့္၊ ပညာသိပၸ၊ အဖံုဖံုေလ၊ ေပ်ာက္ကုန္ဆံုးေက၊ ပ်က္ျပဳန္းၾကလို႔၊ သိပၸမ်ားစြာ၊ အျဖာျဖာကို၊ အကၡရာတင္ျငား၊ ေက်ာက္တလီေက၊ ပီတမ်ိဳးျဖင့္၊ ရြီးထိုးထားေသာ္၊ ရွည္လ်ားကာလ၊ မပ်က္ႏိုင္ဘဲ၊ စိုင္မျပတ္ေက၊ သိမွတ္ရေရ။ သို႔ျဖစ္ေပ၍၊ ေမာင္ေမစံုညီ၊ ရွိခိုးခ်ီ၍၊ စာပီပညာ၊ အကၡရာကို၊ သင္ပါၿပီးမွ၊ ေနာက္မွသာလွ်င္၊ ဌာရသဟု၊ သိပၸစံုေအာင္၊ သင္ၾကားေဆာင္၍၊ ထိုေနာင္ၿပီးမွ၊ တတ္ေကာင္းရန္ကို၊ အကၽြန္ကလွ်င္၊ ၫႊန္ျပဦးမည္။ ရွိပေ၀တြင္၊ ဌာေနရဌာ၊ လြန္ႀကီးက်ယ္၍၊ အလယ္တိုက္ေက၊ မိစၦိမာတြင္၊ နာလႏၱဟု၊ တကၠသီလာ၊ ေက်ာင္းေတာ္သာ၀ယ္၊ ပညာရင္ႏို႕၊ ႏွစ္မ်ားစြာပင္၊ ခါမခ်ိဳ႕ဘဲ၊ ေသာက္စို႕တတ္ပြန္၊ ျပည္ေတာ္ျပန္ေက၊ ေရႊညာဏ္ႀကီးဘိ၊ တုမဟိေက၊ က၀ိျမ၀ါ၊ မင္းဆရာလွ်င္၊ ေနာင္လာငယ္ႀကီး၊ မွတ္စီခ်င္၍၊ စီရင္ရြီးသည္၊ ေက်ာ္ဟီးနာမ၊ တုမမွ်ေက၊ သုတရတနာ၊ က်မ္းပီစာတြင္၊ ၫႊန္းကာေဖာ္ျပ၊ တကၠေဗဒ၊ ထိုေနာက္မွလွ်င္၊ သတၱေဗဒ၊ ေဘာဂဇီ၀ါ၊ အျဖာျဖာကို၊ ေလ့လာၿပီးေထြ၊ မ်ိဳးရခိုင္႐ို႕၊ စိုင္မျပတ္လွ်င္၊ သင္ကတ္ေပ၍၊ က်င္လည္ၿပီးမွ၊ ေသနဂၤႏွင့္၊ သကတစတၱ၊ ပဒုမၼႏွင့္၊ ေလး၀ဗ်ဴဟာ၊ စစ္ပညာေက၊ ဒိုင္းကာအတတ္၊ သိုင္းအတတ္ႏွင့္၊ ဒါးခြတ္လွံထိုး၊ အမ်ိဳးမ်ိဳးလ်င္၊ စက္ႀကိဳးယႏၱရား၊ စိုင္အလာျဖင့္၊ ပညာရပ္ေက၊ အတတ္မ်ားႏွင့္၊ တျခားျပည္ရြာ၊ လူမ်ားစြာ၏၊ ဘာသာစကား၊ အကၡရာႏွင့္၊ ပညာမ်ားပါ၊ သင္ႀကားအပ္ေတ။ တတ္ေျမာက္ပါေသာ္၊ ကမၻာရပ္မွာ၊ ဆက္စပ္လြယ္လို႔၊ ေပါႄကြယ္သုတ၊ အဖံုဖံုႏွင့္၊ ျပည့္စံုၾကေသာ္၊ ညာဏပ႑ိ၊ ထက္ျမက္စြာျဖင့္၊ ပညာဟိဟု၊ က၀ိေျမာက္ေပ၊ စြမ္းဂုဏ္ရည္ႏွင့္၊ လူငယ္မ်ားစြာ၊ ျပည္မ႑ိဳင္မွာ၊ စိုင္မပ်က္ေက၊ ေပၚထြက္လာေသာ္၊ ကမၻာေက်ာ္ဟိုး၊ အႏြယ္ယိုင္သည္၊ ရခိုင္မ်ိဳးမွာ၊ တန္းခိုးအာဏာ၊ ေတာင္သၿပီေလ၊ ေအာင္ၿမီကၽြန္းမွာ၊ ထြန္းဖို႔ရာေလး။

(၃၁) မဟာေဂ၀ံသ၊ ေရႊရခိုင္ေလ၊ ယိုင္ႏွမ႐ို႕၊ သိၾကစီရန္၊ စာရိတၱကို၊ ေျပာျပၫႊန္မည္။ နာခံမွတ္သား၊ ႀကီးငယ္ဟူေသာ္၊ လူအမ်ား႐ို႕၊ ေယွာင္ယွားစိုင္ဆက္၊ ျပည္ထိုထိုတြင္၊ လူကိုဖ်က္သည္၊ အရက္သီစာ၊ ေသာက္စားခါျဖင့္၊ မာန္ပါစိတ္ျပင္း၊ ခိုက္ရန္လို၍၊ ဆဲဆိုျခင္းႏွင့္၊ ဘိန္းဘင္းေသာက္ခ်ဴ၊ အပ်င္းထူသည္၊ အမူေပါ့ပ်က္၊ ဆိုးအညႇက္ေက၊ ခိုး၀ွက္လိမ္ညာ၊ တခ်ိဳ႕မွာလွ်င္၊ ဥစၥာလိုၿပီး၊ သူ႕တကိုယ္ကို၊ ေကာင္းလိုရီးျဖင့္၊ ျပည္ႀကီးတိုင္းခြင္၊ မ်ားလူသွ်င္မွာ၊ ဇာပင္ျဖစ္ျငား၊ တျခားျပည္ေလ၊ တနယ္သားထံ၊ ေရာင္းစားခ်င္လို႔၊ ဆိုးစိတ္ပို၍၊ သူလွ်ိဳျပဳျငား၊ ကၽြန္စိတ္၀င္သည္၊ ဂုဏ္အင္ယုတ္ေက၊ အလုပ္မ်ားႏွင့္၊ လဘ္စားလဘ္ထိုး၊ အမ်ိဳးမ်ိဳးလွ်င္၊ မ႐ိုးမသား၊ က်ိဳးမပြားေက၊ ဆိုး၀ါးလွစြာ၊ စိတ္ယုတ္မာကို၊ ပါယ္ခြာၿပီးမွ၊ တြင္းသ႑ာန္မွာ၊ ေကာင္းမြန္စိတ္ေက၊ စာရိတၱႏွင့္၊ ျပည့္၀ညီစြာ၊ ႀကီးတသြယ္ေလ၊ ငယ္အလတ္႐ို႕၊ လုပ္အပ္ပါေရ။ အရာတဖံု၊ သျပာဂုဏ္ႏွင့္၊ ျပည့္စံုၾကဖို႔၊ ၫႊန္ျပအံ့ငွာ၊ တခဏ္းမွာလွ်င္၊ က်မ္းလာညႇိႏႈိင္း၊ မယုတ္လြန္ဘဲ၊ ဟုတ္မွန္တိုင္းကို၊ မဆိုင္းခု၀ယ္၊ အမ်ားမယ္႐ို႕၊ နားလည္လွေယာင္၊ ယွင္းျပေပမူ၊ ရွိ၀ယ္ေျပာၾကား၊ အစိုင္အားျဖင့္၊ စကားအလာ၊ လူအမ်ားမွာ၊ စီးပြားရွာေသာ္၊ ကံသာအမိ၊ မ်ားအလိုျဖင့္၊ အဆိုဟိလည္း၊ အသိတ၀၊ ကၽြန္႔အလိုကို၊ ေျပာဆိုရမူ၊ ၀ိရိယညာဏ္၊ အရင္းခံ၍၊ လုပ္ၾကံၿပီးမွ၊ ဓနဟံုႏွင့္၊ ျပည့္စံုၾကေသာ္၊ ေစာင့္ထရွိကံ၊ ဖယ္မလြဲေက၊ တည္ျမဲျပန္ဟု၊ အကၽြႏု္ပ္က၊ အတန္တန္လွ်င္၊ ေ၀ဖန္ေႏွာေက၊ သေဖာရလို႔၊ လူ႕ဘသခင္၊ သိဂၤါလဟု၊ နာမတြင္ေက၊ အထင္အရွား၊ ပ်ိဳႏုနယ္ႏွင့္၊ ရြယ္ႀကီးမားေက၊ သူဌီးသားကို၊ ေလးပါးစံုစြာ၊ သမၸဒါဟု၊ ဓမၼာခ်ိဳေမာ၊ အာလုတ္ေတာ္မာ၊ ထုတ္ေဖာ္ေဟာလို႔၊ သေဖာဓိပၸါယ္၊ အသိလြယ္ေအာင္၊ အက်ယ္ေဖာ္ျပ၊ ရွိဦးစြာေက၊ ဥဌာနဟု၊ လုလႅႀကီးလြန္၊ အားထုတ္ရန္ႏွင့္၊ တဖန္ေနာက္မွ၊ သမၸဒါေက၊ အာရကၡဟု၊ ရသမွ်သာ၊ မ်ားဥစၥာကို၊ လံုစြာသိမ္းသြင္း၊ ကဲြပ်က္ၿပိဳ၍၊ မယိုယြင္းေအာင္၊ ေစာင့္ျခင္းတ၀၊ ထိုေနာက္မွလွ်င္၊ ကလ်ာဏမိတၱာ၊ သမၸဒါဟု၊ ပညာဟိျငား၊ က်င့္တည္ၾကည္ေက၊ မိတ္ေဆြမ်ားကို၊ ထံပါးနီးလွ၊ အေၾကာင္းေတာ္ေအာင္၊ ေပါင္းေဖာ္ရ၏။ သမၼဇီ၀ိတာ၊ သမၸဒါကား၊ လြန္စြာသန္႔ယွင္း၊ အျပစ္ကင္းသည္၊ လုပ္ခင္းကိုင္တာ၊ အျဖာျဖာကို၊ အခါမျပတ္၊ တိုးမလြန္ဘဲ၊ ၿခိဳးျခံျငားေက၊ လုပ္စားအပ္ဟု၊ က်မ္းျမတ္သုတၱံ၊ ပါေထယ်မွာ၊ ေဟာျပၫႊန္လို႔၊ ကံကိုဦးစြာ၊ လိုအပ္ပါဟု၊ ႃမြက္ခါမဟိ၊ သဗၺညာဏ္ကို၊ ၾကံလို႔သိေက၊ က၀ိပရမ၊ ႏုတၱရေက၊ ဗုဒၶသွ်င္ေစာ၊ ၀ိရိယကို၊ ထုတ္ေဖာ္ေဟာလို႔၊ ျပန္႔ေျပာႄကြယ္၀၊ ရတနာေက၊ ဥစၥာရေအာင္၊ ၀ိရိယညာဏ္၊ အရင္းခံ၍၊ ျပင္းထန္ႀကိဳးစား၊ အခ်ိန္မွန္၍၊ ႀကိမ္ဖန္မ်ားလွ်င္၊ လုပ္ျငားေသာခါ၊ ရခိုင္ျပည္မွာ၊ ၿပိဳင္ဖြယ္ကင္းေအာင္၊ ျပည့္တင္းလာမည္။ အရာတရပ္၊ ႀကီးအငယ္ေက၊ ရြယ္အလတ္ႏွင့္၊ ယုတ္ျမတ္မဟူ၊ ေရႊျ့ပည္သူေလ၊ သွ်င္လူရဟန္း၊ စည္းလံုးစြာျဖင့္၊ ညီညာခန္းကို၊ က်ယ္၀န္းမဆို၊ မပိုမိုဘဲ၊ တိုတိုေျပာမည္၊ စဲြျမဲစြာျဖင့္၊ မွာစကားကို၊ မွတ္သားေပေႏွာင္း။ ၾကာရွည္ျမင့္မား၊ ေရႊရခိုင္မွာ၊ နီထိုင္ျငားေက၊ မျခားမ်ိဳးႏြယ္၊ သက္ႀကီးရြယ္ကို၊ အငယ္႐ိုၫြတ္၊ ႀကီးေသာသူက၊ ငယ္သူမ်ားကို၊ သနားကတ္၍၊ အလတ္ရြယ္တူ၊ ခ်င္းခ်င္းမူေလ၊ ၾကည္ျဖဴေလးစား၊ တ၀မ္းမူေက၊ တအူဖြားသို႔၊ စကားႏႈတ္ခ်ိဳ၊ မမုန္းၾကဘဲ၊ ဆုမၼဆိုလို႔၊ အစ္ကိုညီလွ၊ မရီးစသည္၊ ႏွမတသီး၊ ဖႀကီးဖိုးေဘာင္၊ လိုက္ဖက္ေယာင္ေလ၊ ေခၚေဆာင္ႏႈတ္ဆက္၊ ပ်ားသကာသို႔၊ နာသာျငားေအာင္၊ စကားႃမြက္လို႔၊ စံုမက္ၾကင္နာ၊ အသဲညႇာမွာ၊ စဲြကာရစ္ေညာင္း၊ အခ်စ္ျဖာေက၊ မိတၱာေလာင္းလို႔၊ မေကာင္းတမံု၊ အေၾကာင္းဆံုေက၊ ေပါင္းဆံုစုေ၀း၊ အတူမွန္ေက၊ ခံစျမဲျဖင့္၊ ဖယ္လႊဲမျပဳ၊ ႀကီးအက်ယ္ႏွင့္၊ ဌီးႄကြယ္မႈလွ်င္၊ တခုအမွန္၊ တေယာက္ထံမွာ၊ ေရာက္ျပန္ေသာခါ၊ အတူသာလွ်င္၊ ယူကာခံစား၊ ေကာင္းမေကာင္းႏွင့္၊ အေၾကာင္းမ်ားကို၊ ျပည္သားျပည္သူ၊ ႀကီးတသြယ္ေလ၊ ငယ္တျခားေက၊ အမ်ားသူ႐ို႕၊ အတူလက္တဲြ၊ တမိန္႔ခံေက၊ တသံတည္းျဖင့္၊ စုစည္းညီညာ၊ ဇဲြစိတ္မာန္ႏွင့္၊ အံကိုကိုက္၍၊ လုပ္ထိုက္ပါဟု၊ က်င့္ရာေျခာက္ပါး၊ ႀကီးပြားရန္ေလ၊ အၾကံေကာင္းျဖင့္၊ အေၾကာင္းမ်ားကို၊ စကားခ်ိဳလွ၊ ေကာင္းက်ိဳးေဆာင္၍၊ ေမာင္ထြန္းျမက၊ ေျပာျပစံုေယာင္၊ လပေရာင္ေလ၊ သိုင္ေခါင္ခ်ိန္ေရာက္၊ တခဏ္းတုံး၍၊ ၿပီးဆံုးေျမာက္ေသာ္၊ ေထာက္၍တဖန္၊ သိန္းေက်ာ့ေ၀ေလ၊ ပ်ိဳေမလွမွာ၊ ေျပာျပဟန္ကား၊ ယမန္နိည၊ ေမာင္ထြန္းျမကို၊ ေငြလွပ်ိဳေမ၊ သြန္းကာရယ္၍၊ ဆိုသည္မွာကား၊ ေရာက္လာသူေလ၊ လူအမ်ားႏွင့္၊ စကားခြန္းသံ၊ မဆက္ဆံဘဲ၊ ျပန္လွန္မဟိ၊ ေျမာက္ဦးျပည္က၊ ေမာင္ေတမိဟု၊ ဆိုမိတံုရာ၊ ထိုသူၫႊန္းေက၊ တခဏ္းမွာလွ်င္၊ ေရာင္၀ါထြန္းပ၊ ပါရမီႏွင့္၊ ဇာဂီဟိေလ၊ ေတမိယကို၊ မြီးဖဘုန္းမို၊ နန္းမၫိုက၊ အလိုစမ္းၾက၊ ပမာဆိုေက၊ ထိုအခဏ္းႏွင့္၊ တူလြန္းလွေရ။ ဂုကတခါ၊ ေတာ၀နာတြင္၊ မာတာပီတ၊ မ်ားျပည္သူေလ၊ ဟူသမွ်ကို၊ ဓမၼျမတ္မြန္၊ တရားသံျဖင့္၊ ေဟာၫႊန္ခၽြတ္ထ၊ ပမာေဆာင္ေက၊ ေမာင္ထြန္းျမႏွင့္၊ တူလွေတာ့သည္။ သိန္းေက်ာ့ေ၀ေလ၊ ပ်ိဳေမလွမွာ၊ ေျပာျပေပလွ်င္၊ ပ်ိဳေမႏြဲ႕ေႏွာင္း၊ နားေထာင္သူေလ၊ လူအေပါင္းမွာ၊ ေသာင္းေသာင္းလည္းရယ္၊ ဆီးကြမ္းယာကို၊ လွမ္းကာစားေက၊ ရပ္နားေရေလး။


(၄င္းမွ ပီေျခာက္ရြက္လံုး၀ပ်က္စီးပါသည္။)

(နိဂုဏ္းခ်ဳပ္)

အဆံုးမေယတပုဒ္၊ သာျခင္းစိုင္ကို၊ ယယိုင္သံုးလို႔၊ နိဂံုးခ်ဳပ္မည္။ ကၽြႏ္ုပ္မွန္စြာ၊ ဤကဗ်ာကို၊ သံသာခ်ိဳျငား၊ ရွိထံုးအညီ၊ ႏႈံးမမွီေယာင္၊ ကံုးစီထားလည္း၊ ရွည္လွ်ားႏွစ္တာ၊ သမယာျဖင့္၊ ကာလၾကာ၍၊ အကၡရာတိမ္းပါး၊ စပ္ကာရံလွ်င္၊ မမွန္ျငားဘဲ၊ ပ်က္ျပား၍သာ၊ ေနာက္ေနာင္လာေက၊ ပညာဟိ႐ို႕၊ တြိေသာခါတြင္၊ ျပန္ကာဖာထီး၊ ျပဳပ်င္ရန္ကို၊ ကၽြန္ခြင့္ပီးေရ။ သို႔ၿပီးမွသာ၊ ဤကဗ်ာသည္၊ ----------။

(၄င္းမွ စာငါးေၾကာင္း ဖတ္၍မရ။)

ေကာဇာေရာက္လစ္၊ သကၠရာဇ္ေက၊ မွတ္ပိုက္သခၤ်ာ၊ တြက္စစ္ခါ၀ယ္၊ ဧကာဒြယ၊ ခန္႔႐ူပတြင္၊ မိႆရာသီ၊ ပုဏၰမီေက၊ တိထီရက္စိ၊ -----------။

(ဤအပိုဒ္တြင္လည္း ဤမ်သာ ဖတ္၍ရပါသည္။)

(အဆံုးပီခ်ပ္တြင္)

သကၠရာဇ္ ၁၁၁၆ ခု၊ ျပာသိုလဆန္း (၁၀) ရက္၊ (၂) လာ စနီ မြန္းလဲြခ်ိန္တြင္ ရြီးကူးၿပီးသည္။ ရီႊလံုးလက္ရြီး၊ ပုဒိအာႏွင့္ျပည့္စံုရပါလို၏။

(မွားယြင္းသည့္ သတ္ပံုမ်ားကို ေထာက္ျပပ်င္ဆင္ပီးပါက ေကာင္းစြာ ေက်းဇုတင္ပါမည္။ ပံုမႏွိပ္ရပါသိမ့္။ ေကာင္းစြာသိမ္းဆည္းထားၾကပါကုန္။)

0 Post Comments:

Post a Comment