Thursday, July 19, 2007

မိုးေမ်ွာ္တမ္း လြမ္းျခင္း


(၁)
တက္သီးတခ်က္
ျပင္းျပင္းေခါက္လိုက္မိသည္ --။

ရင္ထဲမွာ မေက်နပ္ခ်က္တိ မြန္းက်ပ္
အသက္လ်ွဴမ၀ --။

လက္သီးကို နေနာင္းဆုပ္
အေၾကာင္းမဲ့ ၾကမ္းျပင္ကို ထုလိုက္မိေရ --။

ပါးစိကို တင္းတင္းကိုက္ထား
မိတ္ရိုးမ်ား ကားထြက္လာ၏ --။

ေဂါင္းထဲမွာ ထိုအေတြး ေဒအေတြး
အေတြးေပါင္းမ်ားစြာ ေယာက္ယက္ခတ္
ခ်ဳပ္ထြီးလ်ွက္ဟိေရ --။

မ်က္စိကို စစိမွိတ္
ထြက္သက္ကို နေခါင္းထဲက
မႈတ္ထုတ္ပစ္လိုက္ေတ --။

ေဒါသအေငြ႔ေၾကာင့္
ထြက္လီ၏အပူရသ
ေၾကာင္းလို႔ ခံစားလိုက္ရေရ --။

နားဂ်ီႏွစ္ဖက္က
စမုတ္ေၾကာမ်ား ေထာင္တက္တင္းမာ
သံေခ်ာင္းမ်ား ပမာ --။

ကုတ္ထားသည္မ်က္မႈန္
ရႈန္႔တက္လာေရ တြန္႔ေၾကာင္း
အေပါင္းမ်ားစြာ --။

ခံစားခ်က္မ်ား ျပင္းထန္
ေအာင့္အည္း သည္းမခံႏိုင္ေရ အဆံုး
မခ်ိၿပံဳ႔ ၿပံဳ႔လိုက္မိသည္ --။

(၂)
နီရာတကာ မသမာမႈတိႀကီးစိုး
ကေကာင္း အရုပ္ဆိုး၏ --။

ဒုကၡကို ျဂင့္ခါးသီးပိုင္
ခ်ိဳၿမိန္စြာ စဲြလမ္း
တမ္းတမ္းတတ ေလာဘရမက္
သက္ျပင္းခ်ရ အခါခါ --။

မေကာင္းမႈကို ခ်ိဳၿမိန္စြာ ေသာက္သံုး
ယစ္မႈးနီကတ္သူမ်ား
၀င္းႄကြားမင္းမူ ေအာင္လံထူလ်ွက္ --။

အဆိုးအညွက္ အမိႈက္သရိုက္တိကို
တိုက္စားပစ္ဖို႔
ေတာ္လွန္ေရးျမစ္ရီခမ္းေျခာက္
မ်က္တြင္းေဟာက္ပက္ လူမမာ --။

နာရီစက္၀န္း မိနစ္စကၠန္႔ရို႔သည္
အခိုက္အတန္႔လိုက္ ကုန္ဆံုး
နီလံုးညိဳညိဳ ညရိပ္ခို --။

အတၱ အတၱ
အတၱ အေမွာက္ထု တြင္းနက္ေအာက္
တေယာက္ၿပီးတေယာက္
ဒိုးယိုေပါက္ ေတာက္ေလ်ွာက္ႀကီးဆင္း
ခြာသံျပင္းျပင္း --။

ေနာက္က်ိက်ိ အေမွာင္အတိၿပီးေသာ
ငရဲအိုင္ႀကီးထဲက
လြတ္လမ္းမဲ့ ငါးေခ်တိပိုင္
က်ဳပ္ပုတ္ရည္ ညစ္ညမ္းသည္ရာ
အသက္ရွင္ရာလား လြတ္ေျမာက္ရာလား --။

အေရာင္ႏွမ္းႏွမ္း မဲြေျခာက္ေျခာက္
လိုင္တံတို ပ်ိဳင္းအိုတခ်ိဳ႔ကလည္း
ပြက္သည့္ငါးကို အလိုက္ေခ်ာင္း
အေၾကာင္းအားေလ်ွာ္စြာ --။

ဘုရားသခင္ ဖန္တီးထားသည့္
ဤကမၻာၿမီႀကီးသည္ကား
ဒုကၹအတိမႊမ္း ဆိုးသြမ္းလွပါဘိတကား --။.

ပူေလာင္ထန္ျပင္း
ဆင္းရဲလွပါတကား --။

အပူမီးမ်ားခ်ဳပ္ၿငိမ္း
အီးခ်မ္းေသာ အနာဂါတ္ မိုးထက္ေကာင္းခင္
စၾကၠာ၀ဠာတခြင္လံုး
လွပသာယာ ၾကည္လင္လာဖို႔
ရတနာမိုး ေပါကၡရ၀ႆမိုး
ထိန္႔ႀကိဳးရြာသြန္း ေလာင္းျဖန္းပီးပါဖိေလာ့ --။

(သာလွဦး)
29/5/2000

0 Post Comments:

Post a Comment