(၂၈) ေျပာျပမည္ေလ၊ ေထြေထြရပ္ရပ္၊ ေမာင္ကၫႊန္၍၊ မွန္အမွားႏွင့္၊ စကားရပ္ကို၊ သိကတ္လီေယာင္၊ ေရာက္လာသူေလ၊ ပ်ိဳျဖဴမ်ားမွာ၊ ေရႊနားေထာင္ပါ၊ ျပည္ေဖာင္တလႊား၊ မ်ိဳးအစိုင္ေက၊ ရခိုင္သား႐ို႕၊ သိထားအပ္စြာ၊ အဖိုးတန္၍၊ ကဲလြန္ျမင့္ေက၊ က်င့္ေျခာက္ျဖာကား၊ ဦးစြာသိအပ္၊ ကိုးကြယ္ရာသည္၊ ဘာသာရပ္ႏွင့္၊ ေနာက္ထပ္တျဖာ၊ လူမ်ားစြာ႐ို႕၊ က်မၼာဖို႔ရီး၊ တပ္လိမၼာေက၊ ပညာရီးတည္း။ တသီးထိုမွ၊ စာရိတၱႏွင့္၊ ေဘာဂဓနံ၊ မ်ားျပည္သူေလ၊ လူထိုမွ်မွာ၊ ျပည္၀ရန္ျဖင့္၊ တဖန္ေနာက္ဆံုး၊ လူအားလံုးလွ်င္၊ စည္းလံုးညီၫြတ္၊ က်င့္ေျခာက္ေထြလွ်င္၊ တည္ၾကည္လတ္ေသာ္၊ မခၽြတ္မွန္စြာ၊ ျပည္မ႑ိဳင္မွာ၊ ရခိုင္သား႐ို႕၊ ႀကီးပြားလာမည္၊ သို႔ျဖစ္သည္ေၾကာင့္၊ ျပန္လည္တ၀၊ က်ဥ္းမက်ယ္ေက၊ အလယ္လတ္ျဖင့္၊ ထပ္ေျပာျပမည္၊ ဗုဒၶဘာသာ၊ လူမ်ားစြာလွ်င္၊ မွတ္ပါတိက်၊ က်မ္းအလာကို၊ ၫႊန္းပါရမူ၊ စရဏဓာနံ၊ ပူစိတံဟု၊ ေဟာျပန္မယြင္း၊ ၀ဋ္တဏွာကို၊ လြတ္ကြာကင္းေအာင္၊ က်င့္ျခင္းတမူ၊ သဒၶါျဖဴျဖင့္၊ အလွဴပီးျခင္း၊ လက္ဦးေမွ်ာ္၍၊ ပူေဇာ္ျခင္းဟု၊ လိုရင္းသံုးတန္၊ ပရိကံလွ်င္၊ ဟိျပန္ေသာ္အား၊ က်မ္းဆိုညီေက၊ ရွိဖ်ားအစ၊ ပူေဇာ္ဟန္ေလ၊ မွန္သေဖာကို၊ ကၽြန္ေျပာျပမည္။ သာစြၿမိဳင္ၿမိဳင္၊ နာမလွိဳင္ေက၊ ရခိုင္ျပည္တြင္း၊ အမ်ားလူ႐ို႕၊ ၾကည္ျဖဴျခင္းျဖင့္၊ ၿမိဳ႕တြင္းေတာရြာ၊ ေစတနာႏွင့္၊ တည္ခါဟိျငား၊ အစားစားေက၊ ႐ုပ္ပြားေစတီ၊ ေမြသရီကို၊ စံုညီ႐ိုက်ိဳး၊ နဖူးျပင္မွာ၊ လက္တင္မိုးလို႔၊ ရွိခိုးေသာခါ၊ ကိုးပါးဂုဏ္ကို၊ အာ႐ံုမွတ္လို႔၊ ခိုးအပ္ပါေရ။ ေထာင္ရာမ်ားျပား၊ ေမြသရီေက၊ ေစတီမ်ားလွ်င္၊ ဗုဒၶျမတ္စြာ၊ သာသနာကို၊ ရွည္ၾကာစီမႈ၊ သက္ဟိပင္ေလ၊ သွ်င္ဘုရားကို၊ ကိုယ္စားျပဳဟု၊ ၫႊန္႔ႏု႐ိုေသ၊ စိတ္ဘ၀င္မွာ၊ ထင္ေအာင္ပြားေက၊ ထားသင့္ေပေရ။ ေနာင္၀ယ္တပါး၊ သံုးရပ္ဘံု၀ယ္၊ ဂုဏ္ျဒပ္ႏွင့္၊ အျမတ္ထားေက၊ တရားသံဃာ၊ ထြတ္ျမတ္စြာကို၊ ပူဇာ၀ႏၱ၊ ဆယ္ေခ်ာင္း႐ံု၍၊ လက္စံုမိုးေက၊ ရွိခိုးၾကလည္း၊ ဓမၼ၏ဂုဏ္၊ သံဃာဂုဏ္ကို၊ လွနဂိုေလ၊ ပ်ိဳေမ႐ို႕မွာ၊ ရွိခိုးပါေႏွာင္း။ အရာတရပ္၊ ေက်းဇုဟုန္ႏွင့္၊ ဂုဏ္ႀကီးျမတ္၍၊ အထြတ္တင္ၾက၊ အနႏၱဟု၊ မိဘဆရာ၊ ေနာက္တျဖာေလ၊ သက္၀ါႀကီးလတ္၊ သီလျဖဴ၍၊ အယူျမတ္ႏွင့္၊ ေျဖာင့္မတ္စိတ္၀င္၊ သူေတာ္စင္ကို၊ လူသွ်င္အေပါင္း၊ လက္ဆယ္ျဖာကို၊ ထိပ္မွာမိုးေက၊ ရွိခိုးေကာင္းေရ။ တေၾကာင္းမွတ္ဖြယ္၊ ဒါနဟူေက၊ ပီးလွဴျခင္းကို၊ ယွင္းဦးမည္ေလ။ လွဴဖြယ္၀တၳဳ၊ အစုစုကား၊ အႏုဂါမိ၊ ၿမီေအာက္ယံမွာ၊ ျမႇဳပ္ႏွံဟိေက၊ ႀကီးဘိေရႊအိုး၊ ပမာဖန္ေက၊ ပံုစံမ်ိဳးသို႔၊ ေကာင္းက်ိဳးၾကံ့ခိုင္၊ ဘ၀ကြယ္၍၊ သေခၤ်ျခားလည္း၊ ေဖာ္စားႏိုင္ေရ။ သို႔စိုင္ျဖစ္ၿပီး၊ ေစတနာႏွင္၊ သဒၶါၿဖိဳးမွ၊ အက်ိဳးႀကီးမည္၊ တသီးမွတ္ၾက၊ စြန္႔ၾကဲလွဴေက၊ ဟူသမ်ကား၊ ကမၼာ၀ါစရ၊ က်မ္းကျပဆို၊ ထိုကုသိုလ္လွ်င္၊ မဂ္ကိုမဆိုက္၊ ကာမဟူေက၊ ဘံုဆယ့္တစ္မွာ၊ ဖတ္ရစ္ခါခါ၊ ႐ုပ္ႏွင့္နာမ္လွ်င္၊ ဖန္ဖန္ထပ္လို႔၊ ျဖစ္တတ္ပါေရ။ သို႔ပါသို႔ျငား၊ ဒါနဟူေက၊ အလွဴမ်ားကို၊ ပီးျငားေသာခါ၊ သံသရာလွ်င္၊ တိုပါစီေၾကာင္း၊ ျပည္နိဗၺဴကို၊ ဆုယူေညာင္းလို႔၊ ေတာင္းကတ္ရမည္။ မလဲြရန္ေက၊ နည္းမွန္က်ဖို႔၊ ေျပာရေရေႏွာင္း။ ေနာင္၀ယ္တ၀၊ စရဏကို၊ ေျပာျပဦးမည္၊ သတိေဆာင္၍၊ ေမာင္စကားကို၊ ေထာင္နားတည္ပါ။ ေထြေထြျပားျပား၊ ကမၻာသူေလ၊ လူအမ်ား႐ို႕၊ ကိုးစားအပ္ရာ၊ အျဖာျဖာႏွင့္၊ ဘာသာကဲြၾက၊ စိတ္အယူမွာ၊ မတူၾကဘဲ၊ ဗုဒၶေဟာၾကား၊ ဓမၼခန္ႏွင့္၊ က်မ္းဂန္မ်ားကို၊ ယံုစားတံုထ၊ တခ်ိဳ႕သူေလ၊ လူ႐ို႕ကလွ်င္၊ ဗုဒၶအယူ၊ တခ်ိဳ႕သူမွာ၊ အယူျခားျပန္၊ ခရိယာန္ဟု၊ ဟိျပန္တံုထ၊ ထိုသည္လူ႐ို႕၊ ယူအဆကား၊ ထာ၀ရေခၚ၊ နာမေက်ာ္သည္၊ ပုဂၢိဳလ္သခင္၊ ဘုရားသွ်င္လွ်င္၊ ၿမီျပင္ကမၻာ၊ အဏၰ၀ါႏွင့္၊ မ်ားစြာလူသား၊ လယ္ကြင္းျပင္ေက၊ ျမင္းဆင္က်ားက၊ ကၽြဲႏြားမက်န္၊ တိရိစၦာန္ေက၊ ပိုးႏွံကစ၊ ဤကမၻာမွာ၊ ျမင္ကာတြိေက၊ ဟိသမ်ကို၊ ထာ၀ရတြင္၊ တန္းခိုးသွ်င္က၊ ျပဳပ်င္ဖန္ဆင္း၊ က်င့္အယူေလ၊ အမူေစာင္းေက၊ မေကာင္းျခင္းႏွင့္၊ ေကာင္းျခင္းအရာ၊ အျဖာျဖာကို၊ သူသာပိုင္ေျမာက္၊ ျပစ္မ်ားဖ်င္ကို၊ သူလွ်င္ေဖ်ာက္က၊ ၿပီးေပ်ာက္ေတာ့သည္၊ ကမၻာျပင္ကို၊ အသွ်င္ျမတ္မွာ၊ စိုးလတ္ေတဟု၊ ယံုၾကည္လက္ခံ၊ သက္၀င္သူ႐ို႕၊ အယူမွတ္ေက၊ ဟိကတ္ျပန္ေရ။ တဖန္ထိုမွ၊ တခ်ိဳ႕လူ႐ို႕၊ ယံုၾကည္ၾကသည္၊ ဗုဒၶဘာသာ၊ စိုင္အလာမွာ၊ ခိုင္မာယူၾက၊ စရဏဟု၊ သိၾကတံုလစ္၊ အက်င့္ပင္လွ်င္၊ ဘုန္းသွ်င္ျဖစ္လို႔၊ က်င့္ထိုက္က်င့္ရာ၊ ေကာင္းျမတ္စြာကို၊ ကိုယ္သာက်င့္က၊ အက်ိဳးမြန္ကို၊ ကိုယ္ခံရလို႔၊ ကိုယ္ကဆိုးျပန္၊ အျပစ္ဒဏ္ကို၊ ကိုယ္ခံစျမဲ၊ ဘံုေလာကီေလ၊ ဌာနီထဲမွာ၊ ငရဲၿပိတၱာ၊ သူရကာႏွင့္၊ ေဒ၀ါမႏုႆ၊ အ႐ူပေက၊ ႐ူပတြင္ျပန္၊ အသည္ညံႏွင့္၊ နိဗၺာန္သို႔တိုင္၊ ခရီးသြင္သို႔၊ ဘုန္းသွ်င္႐ို႕က၊ မပို႕ႏိုင္ပါ။ က်င့္စိုင္မ်ိဳးမ်ိဳး၊ ေကာင္းအဆိုးတြင္၊ ေကာင္က်ိဳးလိုလွ်က္၊ လူ႕ရပ္ေဘာင္မွာ၊ ေကာင္းေယာင္က်င့္ေသာ္၊ ႀကီးျမင့္ခ်မ္းသာ၊ အလီလီေက၊ စည္းစိမ္ျမတ္ကို၊ ရအပ္ပါေရ။ အရာတခ်က္၊ အက်ိဳးပ်က္ေအာင္၊ ဆိုးညႇက္လွစြာ၊ က်င့္ေသာခါတြင္၊ ဆိုးစြာျပစ္ဒါဏ္၊ ဆိုးက်င့္မူေသာ္၊ လူခပဲမွာ၊ ဆင္းရဲခံဟု၊ ျပၫႊန္ၿပီးေထြ၊ ေစာဗုဒၶာက၊ ႃမြက္ခါၾကားေက၊ ေဟာထားေရေလး။
(၂၉) ေဟာထားမေယတံုျငား၊ က်င့္အပ္ပါေက၊ ေၾကာင္းရာမ်ားကို၊ ရပ္ထားၿပီးမွ၊ က်မၼာရန္ေလ၊ ဆိုဟန္ခန္းကို၊ ဆန္းလို႔ျပမည္။ ရကၡမ႑ိဳင္၊ အႏြယ္ယိုင္ေက၊ ရခိုင္မ်ိဳးသား၊ တခ်ိဳ႕သူေလ၊ လူအမ်ား႐ို႕၊ သိၾကားျဗဟၼာ၊ အသူရာႏွင့္၊ ျပည္ရြာေစာင့္တတ္၊ မ်ိဳးစိုင္လာေလ၊ ႐ိုးရာနတ္ကို၊ မခၽြတ္ဧကန္၊ လူမ်ားစြာ၏၊ က်မၼာမႈကို၊ ျပဳကတ္ျပန္ဟု၊ အၾကံလဲႊမွား၊ မိစၦာညာဏ္ႏွင့္၊ ျမင္ဟန္မ်ားကို၊ ပါယ္ထားၿပီးေက၊ အယူမွန္ကို၊ တဖန္လိုက္လို႔၊ လုပ္ထိုက္ေပေရ။ အကယ္မုခ်၊ က်မၼာရန္ေလ၊ ရင္းခံမ်ားကို၊ ၫႊန္ၾကားရမူ၊ မ်ားလွသူငါ၊ ဤခႏၶာကို၊ ေလးျဖာဓါတ္စု၊ မေဖာက္ျပန္ေအာင္၊ ေထာက္ကန္ျပဳ၍၊ ဥတုအဟာရ၊ အီးအပူလွ်င္၊ ညီတူမ်၍၊ ေပါင္းၾကစပ္ခါ၊ ကမၻာသူေလ၊ လူအမ်ားမွာ၊ ျဖစ္ပြားလာေသာ္၊ လိုရာတလီ၊ ပထ၀ီကို၊ ကူညီႏိုင္ထ၊ အျဖာျဖာေက၊ အဟာရႏွင့္၊ ျပည့္၀ညီစြာ၊ ဓါတ္အစာကို၊ ခ်ိန္ခါနိည၊ မမုန္းေအာင္ပင္၊ သံုးေဆာင္ၾက၍၊ ပါစကပူဓါတ္၊ အစာအိမ္တြင္၊ ဖ်က္ၿခီလတ္ေသာ္၊ အဖတ္ညစ္ေၾက၊ ေရာက္တခ်ိဳ႕မွာ၊ ေအာက္သို႔လည္လွ်က္၊ အရည္က်န္လစ္၊ ဓါတ္ခိုးျပန္ေသာ္၊ သြီးသန္ျဖစ္လို႔၊ သားတစ္႐ိုးရီ၊ အျခင္ဆီသို႔၊ တူညီသီးသီး၊ ၀ါေယာေမွ်ာင္၍၊ ပို႕ေဆာင္ပီးက၊ ထြားႀကီးသန္မာ၊ ကိုယ္ခႏၶာ၏၊ က်မၼာမႈသည္၊ မွန္မခၽြတ္ေက၊ ျဖစ္တတ္ေပေရ။ ဆိုမည္ေနာက္ထပ္၊ လွစပါယ္ေလ၊ ပ်ိဳေမမ်ားမွာ၊ ေထာင္နားခ်ပ္ပါ၊ စိတ္ဓါတ္ခ်မ္းသာ၊ ကိုယ္က်မၼာေအာင္၊ ျပည္ရြာအတြင္း၊ ေက်ာင္းကန္သိမ္ေက၊ အိမ္ျခံ၀င္းႏွင့္၊ ၿမိဳ႕တြင္းျပည္ရြာ၊ ေၾကာင္းဇခၤါႏွင့္၊ နီရာမႄကြင္း၊ ရခိုင္ျပည္ေလ၊ နယ္စက္ကြင္းမွာ၊ ခပင္းသွ်င္လူ၊ ျမင့္ျမတ္ျပန္ေက၊ ညာဏ္အသိႏွင့္၊ သတိမူ၍၊ အတူတကြ၊ သန္႔ယွင္းေယာင္လွ်င္၊ လုပ္ေဆာင္ၾကေသာ္၊ မုခ်အကယ္၊ ဤေၾကာင္းရာလွ်င္၊ က်မၼာျခင္းမွာ၊ အရင္းတည္လို႔၊ ေယွာင္ဖြယ္တတန္၊ အမွည့္လြန္ေက၊ သီးႏွံအမ်ား၊ ထိုအစာကို၊ ပါယ္ခြာယွားလို႔၊ မစားအပ္ပါ။ ပုတ္သိုးမွိန္၍၊ ညႇိန္အနံ႕ကို၊ စြန္႔လႊတ္ခြာ၍၊ ၀ီးစြာေယွာင္ယွား၊ မသန္႔ရာမွာ၊ ျဖန္႔ကာထားေက၊ ယင္နားအစာ၊ ေယွာင္သင့္ပါေရ။ ယင္ေၾကာင့္သာလွ်င္၊ ေရာဂါညႇက္မွာ၊ ကူးစက္ေတေႏွာင္း။ တသြယ္ေနာက္မွာ၊ သက္ခႏၶာလွ်င္၊ ရွည္ၾကာသမ်၊ ထဲဘ၀င္မွာ၊ စဲြ၀င္ၾကဖို႔၊ ေျပာျပဦးမည္၊ သတိေဆာင္၍၊ ေမာင္စကားကို၊ ေထာင္နားတည္ပါ။ ေၾကာက္ဖြယ္တပါး၊ တေညာင္ေညာင္ႏွင့္၊ ျခင္ေကာင္မ်ားလည္း၊ လူသားအႏၱရာယ္၊ ျခင္ကိုက္မူလွ်င္၊ အပူမ်ား၍၊ ဖ်ားတတ္ေတဇု၊ ရွိ၀ယ္ကာလ၊ ေပါရဏျဖင့္၊ ေျပာၾကတံုလစ္၊ လူမ်ားဖ်င္ကို၊ က်ား၀င္ကိုက္ေသာ္၊ ေျပာင္းလစ္ခႏၶာ၊ တေယာက္သာလွ်င္၊ သီကာပ်က္ဆံုး၊ ျခင္ကိုက္ေခ်ေသာ္၊ တျပည္လံုးလ်င္၊ သီဆံုးရသည္၊ သက္ႀကီးအို႐ို႕၊ ဆိုစကားကို၊ မွတ္သားေပေႏွာင္း။ ဤသည္ေကာင္းရပ္၊ ဂုသံခါလွ်င္၊ ဆိုကာထားေက၊ စကားရပ္ႏွင့္၊ ထပ္လို႔တသြယ္၊ နားေထာင္သူေက၊ လူအမ်ားကို၊ ေျပာၾကားမည္ကား၊ ျမင့္ရွည္ႏွစ္တာ၊ ရွိအခါတြင္၊ သာယာလွပ၊ ျမေရာင္ဆိုင္း၍၊ ေတာင္စိုင္၀ိုင္းေက၊ တိုင္းရကၡတြင္၊ မ်ားလွလူသွ်င္၊ ထဲဘ၀င္မွာ၊ မရႊင္မပ်၊ ပဒုမၼာေလ၊ ရီႊၾကာပန္းကို၊ နီလွမ္းၾကေယာင္၊ ရွိကတမံု၊ ခါတဖံုလွ်င္၊ မၾကံဳစဖူး၊ ရာဇ၀င္မွာ၊ စာတင္ဟိေက၊ မတြိဖူးဘဲ၊ အက်ဴးအလြန္၊ ျခင္ဖီးရန္ေၾကာင့္၊ သီလြန္ပ်က္ျပဳန္း၊ မ်ိဳးရခိုင္ေလ၊ တစိုင္လံုးပင္၊ ကုန္ဆံုးမတတ္၊ ေၾကာင္းျခင္းရာကို၊ ေနာင္လာမွတ္ရန္၊ သိအပ္စင္စစ္၊ ျပကၡဒိန္မွာ၊ ရက္ခ်ိန္ကိုက္၍၊ သကၠရာဇ္ေကာဇာ၊ ကိန္းသခၤ်ာလွ်င္၊ ကိုးရာျပည့္လစ္၊ ေၾကာက္ေကာင္းဖြယ္ႏွင့္၊ ထိုသည္ႏွစ္တြင္၊ ေမွာင္မိုက္မဲမႈန္၊ မိုးပစၥံဳေက၊ အဟုန္ျပင္းျပ၊ ခါမက်န္ေအာင္၊ ရြာသြန္ခ်၍၊ တြင္းစကုန္းေျမာင္၊ ရီေဖာင္ေဖာင္ႏွင့္၊ ၀ါေခါင္မာသ၊ ဆန္းစႀကိမ္ေက၊ ခ်ိန္ကာလတြင္၊ အစျပဳျပန္၊ ျခင္၏ရန္ေၾကာင့္၊ ေရာဂႏၱာရ၊ ရခိုင္ျပည္ေလ၊ နယ္သီးသီးမွာ၊ ကပ္ႀကီးက်လို႔၊ ဒုကၡမ်ားစြာ၊ ဖ်ားႀကီးနာေၾကာင့္၊ သီရြာေျပာင္းရ၊ ပ်က္စီးသူေလ၊ ဟူသမွ်ကို၊ ရာဇမင္းသား၊ မတ္မ်ားစြာႏွင့္၊ ျပည္ရြာလွည့္ေျမာက္၊ ေရႊပီျပင္မွာ၊ မွတ္တင္သြင္းေက၊ စာရင္းေကာက္ေသာ္၊ သီေပ်ာက္သူမွန္၊ တသိန္းလြန္၍၊ ေက်ာ္ျပန္ႏွစ္ေသာင္း၊ ေလးေထာင္ကယ္ေက၊ ႏွစ္ဆယ္ေျမာက္၍၊ ေလးေယာက္ေဆာင္းဟု၊ ရွိေဟာင္းပီစာ၊ ျမဒိုးေ၀၏၊ ရြီးသည့္က်မ္းမွာ၊ ၫႊန္းလို႔ပါေရ။ ထိုခါကာလ၊ ဖ်ားနာသူေက၊ ဟူသမ်၏၊ ျဖစ္ရတံုလစ္၊ အရင္းခံေက၊ မွန္သနစ္ကို၊ စီးစစ္ရေယာင္၊ ေပၚထြန္းေအာင္ဟု၊ ညာဏ္ေရာင္ထြန္းၿပီး၊ ဓါတ္၀ိဇၨာေလ၊ ဆရာႀကီးကို၊ ေခၚၿပီးတလီ၊ မင္းရာဇာမွာ၊ အာဏာမွတ္၍၊ စမ္းသပ္စီေသာ္၊ ဂမၻီသကာ၊ သမားေတာ္ဟု၊ ေက်ာ္တေယာက္ေက၊ ပါေမာကၡလွ်င္၊ ၿမိဳ႕ျပေတာရြာ၊ အျဖာျဖာတြင္၊ ျမတ္စြာပတ္လွည့္၊ ဖ်ားျခင္းဟန္ႏွင့္၊ သြီးသံ႐ို႕ကို၊ စမ္းလို႔ၾကည့္လွ်င္၊ ပူ၍ဖ်ားျခင္း၊ ငန္းဖ်ားျခင္းႏွင့္၊ အတြင္းအူေရာင္၊ အပူေဆာင္၍၊ အာေခါင္ကဲြျပတ္၊ ဓါတ္အာကာလွ်င္၊ ပတ္ကာဆီးေက၊ အအီးပတ္လို႔၊ ဖ်ားလတ္ျခင္းသည္၊ ဧက၀ုတ္ေက၊ မဟုတ္ေခ်ဘဲ၊ ဤသည္ေရာဂါ၊ လကၡဏာမွာ၊ တျဖာကဲြထ၊ မ်ားေသာသူေက၊ ဟူသမွ်တြင္၊ ဒဟေတေဇာ၊ တြင္းသ႑ာန္မွာ၊ လြန္ျပန္႔ေျပာ၍၊ အေၾကာတြန္႔ခါ၊ ကိုယ္ခႏၶာလွ်င္၊ လြန္စြာတုန္ၿပီး၊ ႏွလံုးအိမ္မွာ၊ ခံကာေထာင္းေက၊ ေဂါင္းလည္းညီးလို႔၊ ရွည္၀ီးၾကာတင္၊ ရွိဆရာ႐ို႕၊ သညာထားေက၊ ငွက္ဖ်ားတြင္ေရ။ သို႔စင္မွန္လွ၊ လကၡဏာကို၊ ရွာကာတြိေက၊ တိအက်ျဖင့္၊ သိရေသာခါ၊ သိန္းေသာင္းခ်ီ၍၊ ျခင္ရြီမ်ားကို၊ ဖမ္းထားပါ၍။ ေရာဂါစမ္းသပ္၊ ရက္မေယွာင္ဘဲ၊ ျခင္ေကာင္မ်ားကို၊ ခဲြျခားလတ္ေသာ္၊ မခၽြတ္မွန္ဘိ၊ သိန္းေသာင္းခ်ီ၍၊ ျခင္ရြီမ်ားမွာ၊ ငါးမ်ိဳးတြိေရ။ မွတ္သိအပ္ရာ၊ ျခင္ငါးျဖာလွ်င္၊ ျခင္၀ါျခင္ေစာက္၊ ျခင္ေျပာက္ျခင္က်ား၊ ျခင္ကုလားဟု၊ ခဲြျခားတံုျပန္၊ ပံုသ႑န္ႏွင့္၊ ကိုက္ျပန္ကာလ၊ ျခင္မ်ားစြာ၏၊ သဘာ၀ကို၊ ေဖာ္ျပဦးမည္၊ အမ်ားခင္မွာ၊ နားဆင္လတ္ေက၊ မွတ္ကတ္ေပေႏွာင္း။ ဆိုမည္တေထာက္၊ ျခင္ေစာက္ေကာင္မွာ၊ ႏွာေရာင္ေကာက္လို႔၊ ၿခီေထာက္ကားရွည္၊ သူ႕ကိုယ္ထည္မွာ၊ နည္းငယ္ၫိုလွ်က္၊ ကိုက္လတ္က်င္ေသာ္၊ ေနာက္ထင္ျမင့္၍၊ ေဂါင္းဖက္နိမ့္ခါ၊ လူမ်ားကိုယ္က၊ သြီးကိုႏႈတ္၍၊ စုတ္တတ္ပါ၍၊ သူ႕မွာပါလတ္၊ ေဂါင္းေအာက္၀ယ္တြင္၊ အရည္အိပ္ေက၊ အဆိပ္ဓါတ္ေၾကာင့္၊ မခၽြတ္မွန္စြာ၊ ငွက္ဖ်ားနာလွ်င္၊ ျဖစ္ပါရသည္။ ေလးျဖာက်န္ေက၊ ျခင္ရန္မ်ားကို၊ ေျပာၾကားမည္ေႏွာင္း။ ေၾကာက္ဖြယ္ေကာင္းစြာ၊ ဖ်ားအနာကို၊ မ်ားစြာျဖစ္တတ္၊ ညင္သာသာႏွင့္၊ ျခင္၀ါဟပ္၍၊ ကိုက္လတ္ေသာခါ၊ သူ႕မူရာတြင္၊ ေဂါင္းမွာျမင့္ဘိ၊ ၿခီေထာက္သြင္ေက၊ ေနာက္တြင္နိမ့္လို႔၊ က်န္ဟိထိုေနာက္၊ လူ႕ခႏၶာမွာ၊ သြီးလာေသာက္ေက၊ ျခင္ေျပာက္ျခင္က်ား၊ မဲေရာင္ထင္ေက၊ ျခင္ကုလား႐ို႕၊ ကိုက္ျငားၾကျပန္၊ ဖ်ားအနာမွာ၊ မ်ားစြာခိုက္လို႔၊ မျဖစ္တန္လည္း၊ ပူလြန္ႀကီးစြာ၊ ငွက္ဖ်ားပါေက၊ သူနာကိုယ္၌၊ ဂုသံဆိုေက၊ ထိုျခင္ညစ္႐ို႕၊ လာကိုက္ၿပီးေနာက္၊ က်မၼာသူေလ၊ လူတေယာက္ကို၊ ကိုက္ေဖာက္ေသာခါ၊ ငွက္ဖ်ားနာလွ်င္၊ ျဖစ္တတ္ပါေရ။ က်ားထက္ပင္ေလ၊ ျခင္ရန္ဖီးမွာ၊ ႀကီးလတ္ေတဟု၊ ရွိ၀ယ္အခါ၊ ညာဏ္ေရာင္၀ါႏွင့္၊ ဆရာေပၚထြန္း၊ မင္းဘုရင္ကို၊ ေလွ်ာက္တင္ခန္း၀ယ္၊ က်ယ္၀န္းမ်ားလြန္၊ ျခင္၏ရန္ေၾကာင့္၊ ဖ်ားျပန္ကုန္ၾက၊ လကၡဏာကို၊ ခဲြကာျခား၍၊ ရြီးသားျပလို႕၊ ေရာက္ၾကနားခံ၊ ေမေႏွာင္းစြန္႐ို႕၊ သိတန္သမွ်၊ အနည္းငယ္လွ်င္၊ သံေခပျဖင့္၊ ေျပာျပလိုက္ေတ။ ေပါင္းသဟာေလ၊ လာသမ်႐ို႕၊ မွတ္ၾကေပ၍၊ ျမဲေထြနိစၥ၊ ျခင္ဆိုးရန္ကို၊ မက်န္ႄကြင္းေအာင္၊ ႏွိမ္ႏွင္းၾကဖို႔၊ ရြာစရြာဖ်ား၊ ရီပုတ္ဆိုင္ေက၊ အင္းအိုင္မ်ားႏွင့္၊ အိမ္နား၀ဲယာ၊ ရီ၀တ္ရာကို၊ ညီညာတူကြ၊ လုလႅသန္၍၊ အားခြန္စိုက္ေက၊ ဖို႔ပစ္ရမည္။ ထိုမွတျခား၊ အမိႈက္ပံုႏွင့္၊ ေတာျခံဳမ်ားလည္း၊ ျခင္ပြားတတ္ေတ။ အိမ္တြင္းျပင္ကို၊ သန္႔စင္ျငားေအာင္၊ လုပ္ထားေပမွ၊ ကုေဋကုဋာ၊ ျခင္မ်ားစြာလ်င္၊ မ်ိဳးပါလည္းတုံး၊ ျပည္ႏိုင္ငံမွာ၊ မက်န္ျပဳန္းမွ၊ အားလံုးခ်မ္းသာ၊ လူတကာလွ်င္၊ က်မၼာလိမၼည္။ ဤေၾကာင္းရာေလ၊ မွာစကားကို၊ ထားၿပီးေကလွ်င္၊ ေနာက္၀ယ္ထပ္မံ၊ လုပ္သင့္ရန္ကို၊ အကၽြန္ေျပာမည္။ အမ်ားသူေလ၊ ျဖဴႏွမ႐ို႕၊ မွတ္ၾကေပေႏွာင္း။ ေလးေထြသမုတ္၊ ဓါတ္ခႏၶာေလ၊ မဟာဘုတ္႐ို႕၊ ေဆာင္ငုတ္ပ်က္ခါ၊ ျဖစ္ပြားရာႏွင့္၊ သီတာခုလွ၊ အီးတမူေက၊ ပူတ၀ျဖင့္၊ ပကၠရဏ၊ ကကၡလဟု၊ စီးက်ယိုစြာ၊ ေတာင့္တင္းမာသည္၊ ေရာဂါေထြျပား၊ ႐ုပ္ခႏၶာမွာ၊ ျဖစ္လာျငားေသာ္၊ မမ်ားမလြန္၊ သင့္ေတာ္တန္ရန္၊ စီမံျပဳျငား၊ ေျခာက္ရသာႏွင့္၊ ၾသဇာေလာင္းေက၊ ဆီေကာင္းစားလို႔၊ လွည္းလားအညီ၊ ဆယ့္ႏွစ္လီေက၊ ရာသီဥတု၊ အာဂႏၱဳႏွင့္၊ အာယု၀ဃုဏ၊ ဟာယနဟု၊ ကာလရက္တာ၊ ခ်ိန္အခါတြင္၊ လိုရာေထာက္ထား၊ ဆီးမရေသာ္၊ အစာမ်ားႏွင့္၊ ကုစားကတ္ပါ၊ ကိုယ္ခႏၶာလွ်င္၊ က်မၼာလိမၼည္၊ ရွိသူမြန္႐ို႕၊ က်မ္းဂန္မ်ားမွာ၊ ၫႊန္းထားေရေလး။
(၃၀) ၫႊန္းထားမေယတျဖာ၊ ရွိကိုဆန္းလို႔၊ တခဏ္းမွာလ်င္၊ ၀ံသာႏြယ္ယိုင္၊ မ်ိဳးအစိုင္ေက၊ ရခိုင္ျပည္ဖြား၊ ႀကီးအငယ္ႏွင့္၊ ေမာင္မယ္မ်ား႐ို႕၊ အားထားစရာ၊ တတ္ပညာကို၊ ႀကီးစြာလုလႅ၊ ဇဲြစိတ္ထူ၍၊ သင္ယူၾကဖို႔၊ ေမာင္ကေျပာမည္။ သေဖာနား၀င္၊ ရွိခိုးတြင္၀ယ္၊ အယင္စလတ္၊ အကၡရာႏွင့္၊ စာအတတ္ကို၊ သင္အပ္ေတာ့သည္။ ေၾကာင္းတမည္ကို၊ နည္းငယ္သြင္းလို႔၊ ယွင္းလင္းမည္ကား၊ ျပန္႔က်ယ္လွစြာ၊ ဤကမၻာတြင္၊ ျပည္ရြာသတ္မွတ္၊ နီထိုင္သူေလ၊ လူစိတ္ဓါတ္၏၊ အမွတ္သညာ၊ ထိုအရာသည္၊ ရွည္စြာမခံ၊ ႏွစ္လတာေလ၊ ျမင့္ၾကာေရာက္ေက၊ မိေပ်ာက္ျပန္၍၊ ဖိုးတန္လွစြာ၊ သမိုင္းလာႏွင့္၊ ပညာသိပၸ၊ အဖံုဖံုေလ၊ ေပ်ာက္ကုန္ဆံုးေက၊ ပ်က္ျပဳန္းၾကလို႔၊ သိပၸမ်ားစြာ၊ အျဖာျဖာကို၊ အကၡရာတင္ျငား၊ ေက်ာက္တလီေက၊ ပီတမ်ိဳးျဖင့္၊ ရြီးထိုးထားေသာ္၊ ရွည္လ်ားကာလ၊ မပ်က္ႏိုင္ဘဲ၊ စိုင္မျပတ္ေက၊ သိမွတ္ရေရ။ သို႔ျဖစ္ေပ၍၊ ေမာင္ေမစံုညီ၊ ရွိခိုးခ်ီ၍၊ စာပီပညာ၊ အကၡရာကို၊ သင္ပါၿပီးမွ၊ ေနာက္မွသာလွ်င္၊ ဌာရသဟု၊ သိပၸစံုေအာင္၊ သင္ၾကားေဆာင္၍၊ ထိုေနာင္ၿပီးမွ၊ တတ္ေကာင္းရန္ကို၊ အကၽြန္ကလွ်င္၊ ၫႊန္ျပဦးမည္။ ရွိပေ၀တြင္၊ ဌာေနရဌာ၊ လြန္ႀကီးက်ယ္၍၊ အလယ္တိုက္ေက၊ မိစၦိမာတြင္၊ နာလႏၱဟု၊ တကၠသီလာ၊ ေက်ာင္းေတာ္သာ၀ယ္၊ ပညာရင္ႏို႕၊ ႏွစ္မ်ားစြာပင္၊ ခါမခ်ိဳ႕ဘဲ၊ ေသာက္စို႕တတ္ပြန္၊ ျပည္ေတာ္ျပန္ေက၊ ေရႊညာဏ္ႀကီးဘိ၊ တုမဟိေက၊ က၀ိျမ၀ါ၊ မင္းဆရာလွ်င္၊ ေနာင္လာငယ္ႀကီး၊ မွတ္စီခ်င္၍၊ စီရင္ရြီးသည္၊ ေက်ာ္ဟီးနာမ၊ တုမမွ်ေက၊ သုတရတနာ၊ က်မ္းပီစာတြင္၊ ၫႊန္းကာေဖာ္ျပ၊ တကၠေဗဒ၊ ထိုေနာက္မွလွ်င္၊ သတၱေဗဒ၊ ေဘာဂဇီ၀ါ၊ အျဖာျဖာကို၊ ေလ့လာၿပီးေထြ၊ မ်ိဳးရခိုင္႐ို႕၊ စိုင္မျပတ္လွ်င္၊ သင္ကတ္ေပ၍၊ က်င္လည္ၿပီးမွ၊ ေသနဂၤႏွင့္၊ သကတစတၱ၊ ပဒုမၼႏွင့္၊ ေလး၀ဗ်ဴဟာ၊ စစ္ပညာေက၊ ဒိုင္းကာအတတ္၊ သိုင္းအတတ္ႏွင့္၊ ဒါးခြတ္လွံထိုး၊ အမ်ိဳးမ်ိဳးလ်င္၊ စက္ႀကိဳးယႏၱရား၊ စိုင္အလာျဖင့္၊ ပညာရပ္ေက၊ အတတ္မ်ားႏွင့္၊ တျခားျပည္ရြာ၊ လူမ်ားစြာ၏၊ ဘာသာစကား၊ အကၡရာႏွင့္၊ ပညာမ်ားပါ၊ သင္ႀကားအပ္ေတ။ တတ္ေျမာက္ပါေသာ္၊ ကမၻာရပ္မွာ၊ ဆက္စပ္လြယ္လို႔၊ ေပါႄကြယ္သုတ၊ အဖံုဖံုႏွင့္၊ ျပည့္စံုၾကေသာ္၊ ညာဏပ႑ိ၊ ထက္ျမက္စြာျဖင့္၊ ပညာဟိဟု၊ က၀ိေျမာက္ေပ၊ စြမ္းဂုဏ္ရည္ႏွင့္၊ လူငယ္မ်ားစြာ၊ ျပည္မ႑ိဳင္မွာ၊ စိုင္မပ်က္ေက၊ ေပၚထြက္လာေသာ္၊ ကမၻာေက်ာ္ဟိုး၊ အႏြယ္ယိုင္သည္၊ ရခိုင္မ်ိဳးမွာ၊ တန္းခိုးအာဏာ၊ ေတာင္သၿပီေလ၊ ေအာင္ၿမီကၽြန္းမွာ၊ ထြန္းဖို႔ရာေလး။
(၃၁) မဟာေဂ၀ံသ၊ ေရႊရခိုင္ေလ၊ ယိုင္ႏွမ႐ို႕၊ သိၾကစီရန္၊ စာရိတၱကို၊ ေျပာျပၫႊန္မည္။ နာခံမွတ္သား၊ ႀကီးငယ္ဟူေသာ္၊ လူအမ်ား႐ို႕၊ ေယွာင္ယွားစိုင္ဆက္၊ ျပည္ထိုထိုတြင္၊ လူကိုဖ်က္သည္၊ အရက္သီစာ၊ ေသာက္စားခါျဖင့္၊ မာန္ပါစိတ္ျပင္း၊ ခိုက္ရန္လို၍၊ ဆဲဆိုျခင္းႏွင့္၊ ဘိန္းဘင္းေသာက္ခ်ဴ၊ အပ်င္းထူသည္၊ အမူေပါ့ပ်က္၊ ဆိုးအညႇက္ေက၊ ခိုး၀ွက္လိမ္ညာ၊ တခ်ိဳ႕မွာလွ်င္၊ ဥစၥာလိုၿပီး၊ သူ႕တကိုယ္ကို၊ ေကာင္းလိုရီးျဖင့္၊ ျပည္ႀကီးတိုင္းခြင္၊ မ်ားလူသွ်င္မွာ၊ ဇာပင္ျဖစ္ျငား၊ တျခားျပည္ေလ၊ တနယ္သားထံ၊ ေရာင္းစားခ်င္လို႔၊ ဆိုးစိတ္ပို၍၊ သူလွ်ိဳျပဳျငား၊ ကၽြန္စိတ္၀င္သည္၊ ဂုဏ္အင္ယုတ္ေက၊ အလုပ္မ်ားႏွင့္၊ လဘ္စားလဘ္ထိုး၊ အမ်ိဳးမ်ိဳးလွ်င္၊ မ႐ိုးမသား၊ က်ိဳးမပြားေက၊ ဆိုး၀ါးလွစြာ၊ စိတ္ယုတ္မာကို၊ ပါယ္ခြာၿပီးမွ၊ တြင္းသ႑ာန္မွာ၊ ေကာင္းမြန္စိတ္ေက၊ စာရိတၱႏွင့္၊ ျပည့္၀ညီစြာ၊ ႀကီးတသြယ္ေလ၊ ငယ္အလတ္႐ို႕၊ လုပ္အပ္ပါေရ။ အရာတဖံု၊ သျပာဂုဏ္ႏွင့္၊ ျပည့္စံုၾကဖို႔၊ ၫႊန္ျပအံ့ငွာ၊ တခဏ္းမွာလွ်င္၊ က်မ္းလာညႇိႏႈိင္း၊ မယုတ္လြန္ဘဲ၊ ဟုတ္မွန္တိုင္းကို၊ မဆိုင္းခု၀ယ္၊ အမ်ားမယ္႐ို႕၊ နားလည္လွေယာင္၊ ယွင္းျပေပမူ၊ ရွိ၀ယ္ေျပာၾကား၊ အစိုင္အားျဖင့္၊ စကားအလာ၊ လူအမ်ားမွာ၊ စီးပြားရွာေသာ္၊ ကံသာအမိ၊ မ်ားအလိုျဖင့္၊ အဆိုဟိလည္း၊ အသိတ၀၊ ကၽြန္႔အလိုကို၊ ေျပာဆိုရမူ၊ ၀ိရိယညာဏ္၊ အရင္းခံ၍၊ လုပ္ၾကံၿပီးမွ၊ ဓနဟံုႏွင့္၊ ျပည့္စံုၾကေသာ္၊ ေစာင့္ထရွိကံ၊ ဖယ္မလြဲေက၊ တည္ျမဲျပန္ဟု၊ အကၽြႏု္ပ္က၊ အတန္တန္လွ်င္၊ ေ၀ဖန္ေႏွာေက၊ သေဖာရလို႔၊ လူ႕ဘသခင္၊ သိဂၤါလဟု၊ နာမတြင္ေက၊ အထင္အရွား၊ ပ်ိဳႏုနယ္ႏွင့္၊ ရြယ္ႀကီးမားေက၊ သူဌီးသားကို၊ ေလးပါးစံုစြာ၊ သမၸဒါဟု၊ ဓမၼာခ်ိဳေမာ၊ အာလုတ္ေတာ္မာ၊ ထုတ္ေဖာ္ေဟာလို႔၊ သေဖာဓိပၸါယ္၊ အသိလြယ္ေအာင္၊ အက်ယ္ေဖာ္ျပ၊ ရွိဦးစြာေက၊ ဥဌာနဟု၊ လုလႅႀကီးလြန္၊ အားထုတ္ရန္ႏွင့္၊ တဖန္ေနာက္မွ၊ သမၸဒါေက၊ အာရကၡဟု၊ ရသမွ်သာ၊ မ်ားဥစၥာကို၊ လံုစြာသိမ္းသြင္း၊ ကဲြပ်က္ၿပိဳ၍၊ မယိုယြင္းေအာင္၊ ေစာင့္ျခင္းတ၀၊ ထိုေနာက္မွလွ်င္၊ ကလ်ာဏမိတၱာ၊ သမၸဒါဟု၊ ပညာဟိျငား၊ က်င့္တည္ၾကည္ေက၊ မိတ္ေဆြမ်ားကို၊ ထံပါးနီးလွ၊ အေၾကာင္းေတာ္ေအာင္၊ ေပါင္းေဖာ္ရ၏။ သမၼဇီ၀ိတာ၊ သမၸဒါကား၊ လြန္စြာသန္႔ယွင္း၊ အျပစ္ကင္းသည္၊ လုပ္ခင္းကိုင္တာ၊ အျဖာျဖာကို၊ အခါမျပတ္၊ တိုးမလြန္ဘဲ၊ ၿခိဳးျခံျငားေက၊ လုပ္စားအပ္ဟု၊ က်မ္းျမတ္သုတၱံ၊ ပါေထယ်မွာ၊ ေဟာျပၫႊန္လို႔၊ ကံကိုဦးစြာ၊ လိုအပ္ပါဟု၊ ႃမြက္ခါမဟိ၊ သဗၺညာဏ္ကို၊ ၾကံလို႔သိေက၊ က၀ိပရမ၊ ႏုတၱရေက၊ ဗုဒၶသွ်င္ေစာ၊ ၀ိရိယကို၊ ထုတ္ေဖာ္ေဟာလို႔၊ ျပန္႔ေျပာႄကြယ္၀၊ ရတနာေက၊ ဥစၥာရေအာင္၊ ၀ိရိယညာဏ္၊ အရင္းခံ၍၊ ျပင္းထန္ႀကိဳးစား၊ အခ်ိန္မွန္၍၊ ႀကိမ္ဖန္မ်ားလွ်င္၊ လုပ္ျငားေသာခါ၊ ရခိုင္ျပည္မွာ၊ ၿပိဳင္ဖြယ္ကင္းေအာင္၊ ျပည့္တင္းလာမည္။ အရာတရပ္၊ ႀကီးအငယ္ေက၊ ရြယ္အလတ္ႏွင့္၊ ယုတ္ျမတ္မဟူ၊ ေရႊျ့ပည္သူေလ၊ သွ်င္လူရဟန္း၊ စည္းလံုးစြာျဖင့္၊ ညီညာခန္းကို၊ က်ယ္၀န္းမဆို၊ မပိုမိုဘဲ၊ တိုတိုေျပာမည္၊ စဲြျမဲစြာျဖင့္၊ မွာစကားကို၊ မွတ္သားေပေႏွာင္း။ ၾကာရွည္ျမင့္မား၊ ေရႊရခိုင္မွာ၊ နီထိုင္ျငားေက၊ မျခားမ်ိဳးႏြယ္၊ သက္ႀကီးရြယ္ကို၊ အငယ္႐ိုၫြတ္၊ ႀကီးေသာသူက၊ ငယ္သူမ်ားကို၊ သနားကတ္၍၊ အလတ္ရြယ္တူ၊ ခ်င္းခ်င္းမူေလ၊ ၾကည္ျဖဴေလးစား၊ တ၀မ္းမူေက၊ တအူဖြားသို႔၊ စကားႏႈတ္ခ်ိဳ၊ မမုန္းၾကဘဲ၊ ဆုမၼဆိုလို႔၊ အစ္ကိုညီလွ၊ မရီးစသည္၊ ႏွမတသီး၊ ဖႀကီးဖိုးေဘာင္၊ လိုက္ဖက္ေယာင္ေလ၊ ေခၚေဆာင္ႏႈတ္ဆက္၊ ပ်ားသကာသို႔၊ နာသာျငားေအာင္၊ စကားႃမြက္လို႔၊ စံုမက္ၾကင္နာ၊ အသဲညႇာမွာ၊ စဲြကာရစ္ေညာင္း၊ အခ်စ္ျဖာေက၊ မိတၱာေလာင္းလို႔၊ မေကာင္းတမံု၊ အေၾကာင္းဆံုေက၊ ေပါင္းဆံုစုေ၀း၊ အတူမွန္ေက၊ ခံစျမဲျဖင့္၊ ဖယ္လႊဲမျပဳ၊ ႀကီးအက်ယ္ႏွင့္၊ ဌီးႄကြယ္မႈလွ်င္၊ တခုအမွန္၊ တေယာက္ထံမွာ၊ ေရာက္ျပန္ေသာခါ၊ အတူသာလွ်င္၊ ယူကာခံစား၊ ေကာင္းမေကာင္းႏွင့္၊ အေၾကာင္းမ်ားကို၊ ျပည္သားျပည္သူ၊ ႀကီးတသြယ္ေလ၊ ငယ္တျခားေက၊ အမ်ားသူ႐ို႕၊ အတူလက္တဲြ၊ တမိန္႔ခံေက၊ တသံတည္းျဖင့္၊ စုစည္းညီညာ၊ ဇဲြစိတ္မာန္ႏွင့္၊ အံကိုကိုက္၍၊ လုပ္ထိုက္ပါဟု၊ က်င့္ရာေျခာက္ပါး၊ ႀကီးပြားရန္ေလ၊ အၾကံေကာင္းျဖင့္၊ အေၾကာင္းမ်ားကို၊ စကားခ်ိဳလွ၊ ေကာင္းက်ိဳးေဆာင္၍၊ ေမာင္ထြန္းျမက၊ ေျပာျပစံုေယာင္၊ လပေရာင္ေလ၊ သိုင္ေခါင္ခ်ိန္ေရာက္၊ တခဏ္းတုံး၍၊ ၿပီးဆံုးေျမာက္ေသာ္၊ ေထာက္၍တဖန္၊ သိန္းေက်ာ့ေ၀ေလ၊ ပ်ိဳေမလွမွာ၊ ေျပာျပဟန္ကား၊ ယမန္နိည၊ ေမာင္ထြန္းျမကို၊ ေငြလွပ်ိဳေမ၊ သြန္းကာရယ္၍၊ ဆိုသည္မွာကား၊ ေရာက္လာသူေလ၊ လူအမ်ားႏွင့္၊ စကားခြန္းသံ၊ မဆက္ဆံဘဲ၊ ျပန္လွန္မဟိ၊ ေျမာက္ဦးျပည္က၊ ေမာင္ေတမိဟု၊ ဆိုမိတံုရာ၊ ထိုသူၫႊန္းေက၊ တခဏ္းမွာလွ်င္၊ ေရာင္၀ါထြန္းပ၊ ပါရမီႏွင့္၊ ဇာဂီဟိေလ၊ ေတမိယကို၊ မြီးဖဘုန္းမို၊ နန္းမၫိုက၊ အလိုစမ္းၾက၊ ပမာဆိုေက၊ ထိုအခဏ္းႏွင့္၊ တူလြန္းလွေရ။ ဂုကတခါ၊ ေတာ၀နာတြင္၊ မာတာပီတ၊ မ်ားျပည္သူေလ၊ ဟူသမွ်ကို၊ ဓမၼျမတ္မြန္၊ တရားသံျဖင့္၊ ေဟာၫႊန္ခၽြတ္ထ၊ ပမာေဆာင္ေက၊ ေမာင္ထြန္းျမႏွင့္၊ တူလွေတာ့သည္။ သိန္းေက်ာ့ေ၀ေလ၊ ပ်ိဳေမလွမွာ၊ ေျပာျပေပလွ်င္၊ ပ်ိဳေမႏြဲ႕ေႏွာင္း၊ နားေထာင္သူေလ၊ လူအေပါင္းမွာ၊ ေသာင္းေသာင္းလည္းရယ္၊ ဆီးကြမ္းယာကို၊ လွမ္းကာစားေက၊ ရပ္နားေရေလး။
(၄င္းမွ ပီေျခာက္ရြက္လံုး၀ပ်က္စီးပါသည္။)
(နိဂုဏ္းခ်ဳပ္)
အဆံုးမေယတပုဒ္၊ သာျခင္းစိုင္ကို၊ ယယိုင္သံုးလို႔၊ နိဂံုးခ်ဳပ္မည္။ ကၽြႏ္ုပ္မွန္စြာ၊ ဤကဗ်ာကို၊ သံသာခ်ိဳျငား၊ ရွိထံုးအညီ၊ ႏႈံးမမွီေယာင္၊ ကံုးစီထားလည္း၊ ရွည္လွ်ားႏွစ္တာ၊ သမယာျဖင့္၊ ကာလၾကာ၍၊ အကၡရာတိမ္းပါး၊ စပ္ကာရံလွ်င္၊ မမွန္ျငားဘဲ၊ ပ်က္ျပား၍သာ၊ ေနာက္ေနာင္လာေက၊ ပညာဟိ႐ို႕၊ တြိေသာခါတြင္၊ ျပန္ကာဖာထီး၊ ျပဳပ်င္ရန္ကို၊ ကၽြန္ခြင့္ပီးေရ။ သို႔ၿပီးမွသာ၊ ဤကဗ်ာသည္၊ ----------။
(၄င္းမွ စာငါးေၾကာင္း ဖတ္၍မရ။)
ေကာဇာေရာက္လစ္၊ သကၠရာဇ္ေက၊ မွတ္ပိုက္သခၤ်ာ၊ တြက္စစ္ခါ၀ယ္၊ ဧကာဒြယ၊ ခန္႔႐ူပတြင္၊ မိႆရာသီ၊ ပုဏၰမီေက၊ တိထီရက္စိ၊ -----------။
(ဤအပိုဒ္တြင္လည္း ဤမ်သာ ဖတ္၍ရပါသည္။)
(အဆံုးပီခ်ပ္တြင္)
သကၠရာဇ္ ၁၁၁၆ ခု၊ ျပာသိုလဆန္း (၁၀) ရက္၊ (၂) လာ စနီ မြန္းလဲြခ်ိန္တြင္ ရြီးကူးၿပီးသည္။ ရီႊလံုးလက္ရြီး၊ ပုဒိအာႏွင့္ျပည့္စံုရပါလို၏။
(မွားယြင္းသည့္ သတ္ပံုမ်ားကို ေထာက္ျပပ်င္ဆင္ပီးပါက ေကာင္းစြာ ေက်းဇုတင္ပါမည္။ ပံုမႏွိပ္ရပါသိမ့္။ ေကာင္းစြာသိမ္းဆည္းထားၾကပါကုန္။)
